Kirkjuritið

						324                       Chr. Westgárd-Nielsen:              Nóv.-Des.

das ich diese Sache also wenden solte/ das hat dein

knecht Joah gemacht/ Lúíher, Thi din tienere Joab

hdd mig det/oc hand gaff din Tienerinde alle disse

ord i sin mnnd/ at ieg sknlde saa vende denne sag/

det haffuer din tiener Joah giort/ Biblía Kr III, Þui

þinn Þienare Joah baud mier þetta/ og hann lagde

þinni Þionustu Kuinnu 011 þesse Ord j Munn/ Ad eg

. skyllde  so  snwa  þessu  Maalefne/  Það  hefur  þinn

Þienare Joab gi0rt. Þorláksbiblía).

Þessi og mörg önnur samanburðardæmi við frum-

textana segja okkur talsvert um sköpun Guðbrandar-

biblíu. Það er ekki nema eðlilegt, að þýðendur hafi að

mjög tniklu leyti notað þýðingu Lúters og Biblíu

Kristjáns III, sem báðar voru merkastar biblíuþýðingar

á þeim tungum, sem þýðendunum voru tamastar næst

móðurmálinu, og báðar höfðu fengið opinberan stimpil

hinnar nýju trúarskoðunar, en þekking manna í he-

bresku og grísku, þeim málum, sem Gamla og Nýja

testamentið eru samin á, var engin eða af mjög skorn-

um skammti í þá daga. Það er ekki heldur undarlegt,

að þýðendur hafi leitað til Vulgata, sem þeir þekktu frá

skólaárum sínum á tímum kaþólsku kirkjunnar og fram

til þess tíma hafði verið algengasti biblíutextinn. En

að Stjórn að allmiklu leyti hefir orðið fyrirmynd fyrstu

íslenzku biblíuþýðingarinnar í lútherskum sið, kemur

mjög á óvart, og dæmin 6 og 8, þar sem orða- og setn-

ingalíkingin í Guðbrandarbiblíu er nær Stjórn en Vul-

gata, sýna, hvernig Stjórn sennilega hefir verið milli-

liðurinn milli Vulgata og Guðbrandarbiblíu, og eru ó-

ræk vitni um það, hversu mikla þýðingu og útbreiðslu

Stjórn hefir haft á Islandi.

Guðfræðingar þeirra tíma hljóta að hafa notað Stjórn

allmikið, og þeir menn, sem i Guðbrandarbiblíu hafa

þýtt þær bækur Gamla testamentisins, sem einnig eru

í Stjórn, hljóta að hafa verið vel að sér í Stjórn, og ef

til vill kunnað mikinn hluta hennar utanbókar eða að