Gelmir

						Næst vildi ég aðeins fara fáum orðum um félagslíf heimavistanna al-

mennt. Haldin hafa verið tvö heimavistarkaffikvöld. bæði fremur vel

heppnuð og vel sótt af heimavistarfólki, mættu þau áreiðanlega vera

fleiri, ef tök væru á. Var tekin upp sú nýlunda í vetur að láta herrana

draga nafn einnar dömunnar, er svo skyldi verða hans borðdama. Ekki

er vitað, hvort þeim befur öllum fallið það vel, en það blandaði fólkinu

saman og hefði getað aukið kynningu manna, og má slíkt vel endurtakast.

Hitt sýnir skort á félagslegum þroska að hirða ekkert um þá dömu, sem

dregin var, og hlaupast þannig brott frá skyldunni, eins og henti suma

þetta kvöld. Heimavis'ardansleikir hafa verið nokkrir, en þó með færra

móti. Hafa þeir yfirleitt verið fjörugir og mættu áreiðanlega vera fleiri.

Krakkarnir úr bænum hafa kvartað undan því, að þeim fyndist anda köldu

til sín, ef þau kæmu á slíka dansleiki. Mest virðist hafa borið á slíku hjá

heimavistarmeyjum. Mættu þær athuga, að slík afbrýðisemi er ástæðu-

laus af þeirra hálfu, hlulföllin eru þannig á milli karla og kvenna í vistun-

um. Slík ónot og afbrýðisemi myndi valda hinum leiðinlegasta anda innan

skólans, og ber okkur að uppræta slíkt. Við megum vera hverjum þeim

þakklátur, sem vill skemmta sér með okkur frekar en annars staðar, og

skyldum við taka honum opnum örmum fremur en reyna að útskúfa

honum.

Annars virðist þróonin vera þannig, að menn vilji heldur fá leyfi til

skemmtana í bænum beldur en skemmta sér í skólanum.

Því miður er eins og stundum virðist sem mönnum finnist ejálfsagt

að gera eitt og annað, það verður aðeins einhver annar en hann sjálfur

að gera það. Þetta er hættulegur hugsunarháttur, sem við verðum að upp-

ræta. Ég er ekki ósmeykur um, að þetta sjónarmið gildi allt of oft í sam-

bandi við „Muninn", á hverju hausti eru honum valdir ritstjórar tveir,

síðan þykjast flestir .ausir allra mála við hann, en vilja samt, að blaðið

komi út, og setja óspart út á, ef eitthvað fer aflaga.

Að lokum vildi ég segja þetta. Verum þess ætíð minnug, hvert fyrir 6Íg,

að allt félagslíf, hverju nafni sem nefnis% bygg'st á einstaklingnum, hverj-

um og einum, og hvert félag verður því öflugra sem fleiri virkir þátt-

takendur eru. Við skyldum ætíð, ef okkur finnst eitthvað vera öðruvísi

en það ætti að vera, líta fyrst í eigin barm hvert fyrir sig og athuga, hvort

við höfum gert okkur til þess, að það yrði sem bezt.

10                                                                                             GELMIB