^fCaustsóí Að sunnan kom sólin svífandi létt, teygði út fótinn og tyllti honum nett á tindinn fagurhvíta. Bylgjaðist kjóllinn svo blasti við lykkjufall langt, sem lá á snið, en mér gafst ei lengra að líta. K. R. Gíslason. Stökur. Nú skal kveða kiminn brag, körlum sorgir linna. Hirða hvorki' um list né lag, Ijóðin sarnan tvinna. Látum ekki andans borg okkur hefta lengur. Köstum bœði sviða' og sorg. Syngið mey og drengur. Nú skal deyfð og drungi brott, drengja lyftist bráin. Lifum, sveinar, fínt og flott, svo fyllist innsta þráin. L.J. Ástarsorg. Reika ég þögull og reiður, ramba um strœti og torg. Tipla svo kraminn og klökkur, kvalinn af ástarsorg. Hefði ég heldur kosið að halda þeim sœttum við þig- Hví fœ ég ei aftur það brosið, sem áður fyrr heillaði mig. Hugurinn hamstola hlýtur að herja á virkið á ný. Boðorðið gullvœga brýtur. Bros fram á varir á ný! Pétur Angantýa GELMIR 11
Beinir tenglar