34 FANNEY. Jólasag*a úr sveitinni. |AÐ var komið aðfanga- dagskvöld. Þetta kvöld, sem ég hafði hlakkað svo mikið til í langan, langan tíma, var nú loksins komið. I'að er að segja, það var orðið diml og búið að kveikja í bað- slofunni, en kvöldið sjálft, jóla- nóttin, var í raun og veru ckki komið. Þeir fyrstu voru farnir að hafa fataskifli og þvo sér í framan; en það var auðvitað .byrjað svo snemma til þess að aðrir gætu fengið þvotlabalann á eftir þeim, því það voru víst ekki til nema tveir eða þrír á heimilinu, — handa yfir 20 manns. Allur fjöldinn af fólkinu var því óþveginn og ógreiddur enn þá og kvenfólkið var alt í mesta annríki. En vinnumennirnir voru búnir að úliverkunum og komnir inn, en þótt þeir mættu nú eiga frítt, voru þeir ekki farnir að nota það, því víða þurfti enn þá að taka til hendinni. Nema einn; það var Siggi sonur Jóns gamla Torfa, fjármannsins. Hann sat með ljóstíru á kertisstúf fram í bæjardyralofti og var að skafa á sér kjálkana með ryðguðum rakhníf. Síðan ég stækkaði, hefi ég oft hugsað um það, hvað aumingja maðurinn muni hafa hlolið að Ieggja á sig fyrir tæki- færið. Daguiinn hafði verið ósköp langur og leiðinlegur; það var dimt í lof'li með hiíðarhraglanda, en ekki miklu frosti, og það var eins og kvöldið ætlaði aldrei að koma. Liklega hefir fáum fund- ist sá dagur langur öðruna en mér, því þykkviðrisdagur í svart- asta skammdeginu á Norðurlandi er þó ekki Iangur. - - Jú, tveim- ur manneskjum ti) helir liklega lengl eftir kvöldinu. Ég varð að hafa fyrir mér einn mest-allan daginn, því eldri bræður mínir voru í 5Tinsum snúningum með fullorðna fólk- inu og sumir voru sendir á aðra bæi; við vorum 5 systkinin og ég var yngstur. Eg var því að dunda úti og fór einförum og beið með þolinmæði lengi vel eftir kvöldinu. En svo leiddist mér, og þá þurfti ég að taka mér eitthvað fyrir hendur, sem veigur var í, og fór því að renna mér ofan harða hjarnbrekku í túninu, fyrst á sleðakríli, en svo brotnaði hann, o'g eftir. það rendi ég niér á rassinum, en velli mér stundum. Þelta gekk nú alt saman slysalausl, þangað til einu sinni, að ég lenti eill-
Beinir tenglar