Fanney

						38

FANNEY.

Hér hlaut eitthvað að búa undir.

Mér þótli það slæmt, ef svo væri,

því þó hún hefði nú raunar

þvegið mér alt of mikið, og það

í fjósinu, og verið alt of haið-

hent, þegar hún var að kemha

mér, þá vildi ég þó ekki að jóla-

sveinarnir gerðu henni neilt ilt.

En ég bjóst ekki við neinu góðu

af þeim.

Þegar ég var kominn í spari-

fölin — nj'ju fötin — var ég skolli

monlinn og rigsaði fram og aftur

um baðstofuna, fram hjá fólkinu,

sem var að þvo sér og búa sig.

Jón gamli Torfi var kominn

heim og lá aftur á bak uppi í

rúminu sínu í frambaðstofunni

og hvíldi sín lúnu bein. Tröllin

höfðu þá ekki náð í hann þetla

jólakvöldið, sem betur fór.

Þegar Bogga systir mín var

búin að afgreiða mig, fór hún

sjálf að búa sig. Hún gerði það

raunar ekki nema til hálfs, því

hún ætlaði ekki að fara í beztu

fötin sín fyr en daginn eftir, til

kirkjunnar. Bogga var þá 18 ára

og falleg stúlka og mér þólli

vænt um hana, einkum ])Cgar

hún var vel búin.

Jólahelgin var byrjuð með

löngum húslestri og sálmasöng,

og það var dæmalaus kross fyrir

mig að þurfa að hafa frið alla

líð á meðan. En ég var lálinn

silja hjá mömmu. Boggu var

ekki meira en svo trúað fyrir

því að halda mér í skeljum.

Eftir húslesturinn var farið að

skamta. Pá mátti ég nú vera

hvar sem ég vildi, nema í búr-

inu, því þar var ég fyrir mömmu;

en þar vildi ég þó helzt. vera,

til þess að sjá hvað hver fengi.

Eg varð því að láta mér nægja

að horfa á, þegar Bogga og ein

vinnukonan voru að bera inn

diskana. Á hverjum diski voru

stór stykki af magálum, bringu-

kolluin, kjöli, sperðlum og rullu-

pylsum, og ofan á því öllu saman

var heil varða af laufakökum,

8—10—12 á hverjum diski. Og

inn undir allan staílann var svo

slungið einu eða tveimur kerlum.

Mér fór nú að lengja eflir disk-

inum mínum, og mér var það

óþolandi lilhugsun ef hann kæmi

ekki fyr en seinastur. Eitthvað

varð ég að hafast að á meðan.

Ég labbaði þá ofan baðstofu-

stigann. Hurðin stóð opin og

birtuna úr baðstofunni lagði

langl fram í göng. Eg fór á

bak við sligann og ætlaði að

standa þar og gera Boggu bilt

við þegar hún kæmi með næsta

disk. Ég beið dálitla stund.

Þá heyrði ég fótatak frammi í

göngunum og sá óljóst votla fyrir

manneskju, sem har disk með

stórum laufakökuhlaða. sem al-

veg huldi andlilið. Alt í einu

slanzaði hún og einhver manns-

persóna, að mér sýndist, kom

í'ram úr skugganum í göngun-

um, talaði eitlhvað við hana í

hljóði — kysti hana svo remh-