46 FANNEY BARDAGI VID BLEKFISK. -m*mt- lUDURSTRÖND Áslraliu er aðal- að seturs staður blekfiskanna. Sá maður, sam er svo djarfur að fá sér bað þar við slröndina, á það á bæltu, að verða umvafinn af hinum 8 löngu örmum þessa ó- geðslega dýrs. Ástralskt blað eitt segir eftir- farandi sögu um bardaga við blekfisk: »Kafarinn Smale fór niður á sjávarbotn til að sprengja burt klett, sem tálmaði siglingu upp í ána Moyne. Þegar hann var nýbúinn að koma dynamit- sprengitólunum fyrir, fanst hon- um sem kaðli væri brugðið um sig miðjan og hert að. í sama bili var vinstri handleggur hans óhreyfanlegur, eins og hann væri undir fargi eða í pressu. Hann var hertekinn af einum af hinum hræðilegu blekfiskum. í myrkrinu gat hann eygt ó- freskjuna, þar sem hún var inni í kleltaskútanum. Hann reyndi að losa sig, en það var ómögulegt. Það var eins og hann væri bundinn mcð járnviðjum. Og í viðbót var nú þriðja armi ófreskjunnar vafið um fót hans. Ástandið var óttalegt. Ef mennirnir, sem voru uppi í bátnum, tækju nú að draga hann upp, mundi bandið óðara slitna og þá væri úti um hann. Hann hafði nú verið niðri fjórðung stundar, og mennirnir í bátnum voru orðnir leiðir að biða; þeir sendu því það merki niður til hans með þræðinum, að þeir vildu fara að draga hann upp, en hann gaf þeim aftur það merki, að hann Aæri ekki tilbúinn. Enn þá hafði hann lausa hægri höndina. Hann reyndi nú að Iosa dýrið við kleltinn, því að ómögulegt var honum að losna úr klóm þess, og því ekki um annað að gera en að láta draga það upp með sér. Hann barði með járni á einn af örmunum, sem það hafði sogið fastan í klettinn, þangað til hann slepti klettin- um og vafði sig um kropp kaf- arans. Fjórir armarnir voru nú fastir við kleltinn og Ijórir vafðir um manninn. Hann hélt nú áfram að losa þá við klettinn; og jafn- framt því sem þeir sleplu klett- inum vöfðust þeir um kafarann. Þó hafði hann alt af lausa hægri höndina og frían hálsinn.