50 F A N N E Y. hamingju með það, að liann bróðir þinn heíir féngið eml)ætti á Grænlandi«. Jensen : »Eg þakka fyrir. En það er ekki á Grænlandi, heldur á íslandi«. Hansen : »Jæja, það geiir nú minst til. Eg vissi að það var i einhverri af Færeyjunum«. —o— VONT VERSNAÐI. A.: »Eg er í vandræðum með konuna mína. Hún er svo brædd við alt, að hún vekur mig all ai' á nótlunni, et' hún heyrir hijih minsta liávaða í kringum húsið. Nú hefi ég sagt henni, að innbrolsþjófar séu ákallega varkárir og forðist að gera nokkurn hávaða«. B.: »Nú, og þetla heíir dugað«. A.: »Nei, nei, hlessaður vertu. Við það versnaði lu'm um allan helming, því nú vekur luin mig alt af þegar luin heyrir ckkert og segir að nú séu vist þjófará ferðiuni«. —o— DAGSKRÁ A DÝRASÝNINGU. Kl. 10 koma naulgripirnir. — 11 koma geslirnir. — 12 sameiginlegt borðhald. MEIRI LAUN! Vinnumaðurinn : »Eg verð að krefjast þess, húsbóndi góður, að fá dálilla launahækkun«. Húshóndinn: »Já, það getið þér fengið«. Vinnuin.: »Og svo þyrfti ég að fá slyttan vinnulímann«. Húsh.: »Hvers vegna?« Vinnum.: »Til þess að ég hafi nógan tíma til að eyða öllum laununum«. —o— ÚR SKÓLANUM. Sigga: wþegar við vorum að fara heim úr skólanum í dag, þá dall lílil shilka ofan í slóran forarpoll og setli blett á svunt- una sína. Pá hlógu öll hin börnin, en ég hló ekkerlw. Móðirin: »Það var rélt af þér, Sigga mín. Maður á aldrei að gleðjast af óförum annara. En hver var þessi lilla stúlka, scin datt í pollinn?« Sigga : wPað — það var — ég«. —o— . ÚR STRÍDINU. Faðirinn (er aö segja fni sti-iðinu): »1 sama bili dundi kúhia-regnið á ókkuvxc. Fanney: oilafðirðu ekki regn- hlílina þína, pabhi?«
Beinir tenglar