JOLAKVEÐJA. frá k. f. u. M. vel ekki dauði. Vjer lítum á dæmi Stefáns. Hann var fullur af náð og krapti. En krapturinn var ekki hans eigin kraptur, heldur kraptur guðs, sem hann hafði meðtekið, er hann tók á móti jólaboðskapnum um sendingu Guðs sonarí heim- inn til frelsis. í þessum krapti starfaði hann ó- aflátanlega; í þessum krapti vitnaði hann með svo mikilli hugprýði, að allir mótstöðumenn urðu orðlausir. Hann þorði að mæta mótstöðu- mönnum sínum, því hann vissi, hvað hann var að fara með. Hann vissi, á hvern hann trúði og var ekki hikandi í trú sinni. Hann þorði frammi fyrir sjálfu ráðinu að vitna um hann, seni þeir höfðu krossfest, svo að þeir gátu ekki annað en nist tönnum gegn honum. Þeir stóðu í kring um hann sem flokkur af óarga dýrum. Hann stóð alveg rólegur og kvíðalaus meðal þeirra, einn á móti þeim öllum. Hin innri gleði jólafagnaðar- ins Jjómaði af ásjónu hans. Svo mikið hugrekki og djörfung gaf jólagleðin honum þeger mest á reyndi. — Er jólagleði vor slik, gelur hún gefið oss þetla, er á reynir fyrir oss? Gleðileg jól! Guð gefi yður gleðileg jól jafnvel i 57h'ustu neyð og dauða. — 2. Þegar á reynir, skapar hin sanna jólagleði kærleika til Guðs og manna. Á jólunum fyllast menn af einhverrí dular- fullri velvild lil allra, og þessi velvild kemur átakanlega i ljós í því, að alla langar þá til að gleðja aðra á einhvern hátt. Hin sanna jólagleði viðheldur þessari velvild alla aðra tíma ársins og tendrar þá síbrennandi þrá í hjörtunum, að verða til blessunar. Jólagleðin minnir oss á allt það, sem Guð hefur fyrir oss gjört og innilykur það allt í hinni stærstu velgjörð, að hann gat oss sinn eingetinn son til frelsis. Við þá stöðugu ihugun kemur fram þakklæli og elska til Guðs, sem elskaði oss svo að fyrra bragði. En þar sem elsku Guðs er úthelt í hjörtunum, þar förum vjer að elska manninn, sem Guð elskar, ekki vegna sjálfra vor, heldur vegna Guðs, án tillils til, hvort oss finnst að þeir sjeu elskulegir eða ekki. Og er vjer þannig elskum Guð, förum vjer að fyllast af áhuga á því, að leiða manninn til hans, sem er upphaf gleði vorrar. Og þar sem þessi kærleikur til Guðs býr í hjörtunum, þar gjörir hann oss sáttfúsa, svo að vjer lærum þá erfiðu íþrótt, að blessa þá, sem bölva oss, að biðja fyrir þeim, sem hata oss. Þelta er erfilt, en hafi hin sanna jólagleði fengið að fylla til- veru vora, þá verður það erfiða auðvell. Þetta sjáum vjer á dæmi Stefáns, er hann dej'jandi bað fyrir óvinum og drápsmönnum sín- um, bað svo, að þeir, að minnsta kosli sumir þeirra, báru þess menjar, svo að það varð þeim til lífs. — Er jólagleði vor shk, að hún geti gefið oss þenna krapt, þegar á reynir, þegar hatur og óvild þjóta kring um oss eins og æðandi stormar? Gleðileg jól! Guð gefi oss svo gleðileg jól, að þau láti kærleika vorn verða þá hvað mestan, er mest reynir á þolgæði vort. 3. Þegar á reynir, skapar hin sanna jólagleði hina lijandi von í björtum vorum. Hin lifandi von sjer hinn opnaða himinn; þar sem Jesús er til hægri handar Guði. Hin litandi von horfir þangað upp og öðlast nýjan krapt, því hún veit, að þar uppi eigum vjer samaslað í vændum, og að þar bíða eplir oss opnir hinir eilífu armar, reiðubúnir til þess að taka á móti oss; þessi von er því að eins kröptug, að vjer höfum meðtekið jólafögnuðinn inn i líf vort; þetta, að oss sje frelsari fæddur. Vjer lítum aplur á Stefán. Hann stóð um- kringdur af hatursmönnum sínum, er nístu tönn- um gegn honum, en hann horfði rólegur til himna og sá Jesúm, og það var honum nóg. — Hvað skaðaði þá dauðinn? Hvað stundarsárs- aukinn? Hann vissi, að innan skamms fengi hann að vera með vini sínum, sem hann tilbað og trúði á. Og i þessari lifandi von sofnaði hann, vært eins og barn við brjóst móður sinnar. — Er jólagleði vor slík, að hún megni í krapti hinnar lifandi vonar, að opna fyrir oss himin- inn, þegar mest á reynir, þegar sorgir og missir og sjúkdómar og dauði umkringja oss? — Gleðileg jól! Guð gefi oss svo gleðileg jól, að vissan um, að oss sje frelsari fæddur, megni að gefa oss hina lifandi von, sem grundvölluð er á því, að hinn fæddi frelsari er einnig upprisinn frá dauðum og lifir og ríkir með Guði föður í einingu heilags anda um aldir alda. Fr. Friðriksson. *, *V.
Beinir tenglar