Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Fréttir | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Lįki

PDF  | HQ_PDF  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |


Ašlaga hęš


žś žarft aš vera meš Adobe Reader Plugin til aš skoša žessa sķšu


get Adobe Reader



Lįki

						LÁKI

hótfyndnin frá unga fólkinu læðst inn

í eyrun á mér, meðan á ræðunni stóð.

Og það var eitthvað svo huggandi,

og tilhlýðilegt, og líkingarfult upp á

lífið, að halda frá gröfinni, þar sem

þjóðmæringurinn liggur nár, og upp í

járngerðið á melunum til þess að horfa

á menn fljúgast á, hoppa og hía. —

Rétt eins og messan við sveitakirkjuna

forðum og ballið á eftir! Svoleiðis þarf

það og á það að vera. Eg spyr sálar-

fræðingana: Er það ekki heilnæmast

mannssálinni, að hefja hopp og hi og

trallala á eftir sorgarsón og grafar-

gráti?

Og blessuð bróderaða hringekjan í

suðausturhorninu á járngerðinu. Af

henni varð eg nú einna hrifnastur, af

öllu því, er var til hátíðabrigða á þess-

um degi.

Ó, það vildi eg, ,að Guð almáttugur

hefði sent hann Jón Sigurðsson beina

leið af Himnum ofan, þó ekki væri

nema til að horfa á þetta yndislega tól,

og dást að því, og dást að nýju menn-

ingunni, svo blómlegri og blessaðri,

sem hringsnerist i því. Eg tala nú ekki

um, ef Guði hefði þóknast, að senda

Jón upp í hringekjuna og lofa honum

að finna, hvað það er þægilegt og dá-

samlegt, að snúast í henni.

Og mikið held eg að honum Jóni

hefði þótt gaman, að sjá piltana sparka

tuðrunni á milli sín um kvöldið, það

var þó fögur sjón. Ó, Drottinn minn!

Fyrst hélt eg, að það væri hreint og

beint Fata Morgana. Siðan hélt eg að

það væru Fransmenn. En hvílík hreykni

blandin gleðitilfinning greip mig ekki,

er eg varð þess vís, að þetta voru niðjar

fornkappanna, og engu óslyngari.

En mest var þó gaman seinast, þegar

ballið byrjaði. pað ball var þó reglu-

lega i Jóns Sigurðssonar anda, — eg

get nú samt ekki beint útlistað hvernig,

en eg held að það hafi hlotið að vera

það, — einhvern veginn ....

Nei. pað kemur ekki til nokkurra

mála!

Jón Sigurðsson er ekki plága!

Hvert ár reisir sér og menningu sinni

minnisvafða með hátiðahaldinu á 17.

júní. — Og það var engin skömm að

því að þessu sinni.

J>að slagaði hátt upp í Kapítólu!

J ó n a t a n.

Bréfið berist austur i Flóa.

Sonafélaglð

heitir nýstofnað félag hér i bænum.

I Markmið þess er, að gangast fyrir

framkvæmdum i þessum greinum:

Skotfimi, leikfimi, andatrú, sjósókn og

iðnaði; listum, landbúnaði, söng, fyrir-

lestrum og heildsölu; stjórnmálum,

smekkvísi i svefnherbergismublum og

symbólik.

Stjórnendur félagsins eru þessir:

Sigurður Karlsson, formaður; Steinþór

Lárusson, ritari; Guðmundur Ásmunds_

son von Borðvið, gjaldkeri og fyrir-

lestra-haldari félagsins.

Félagið er þegar tekið til starfa.

Nánar auglýst síðar.

Félagsprentsmiðjan.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4