8 L E I F T U R er rétt fyrir augum þeirra, þótt í björlu sé. Eg minnist þess eigi, að eg hafi séð nokkuð skrásett um þessi íyrirbrigði. En þó eru þau til. Hefir það komist inn í þjóðtrúna, að sá, er hyrfi á þenna hátt sjónum annara, væri feigur. Þó er það alls eigi einhlítt að svo sé. Það er að eins einu sinni, að þetta hefir borið fyrir mig, og boðaði það eigi feigð. Hvort það hefir verið fyrirboði annars læt eg ósagt, þótt mér þyki það eigi ólíklegt, þegar eg lít til þess ástands, er hugur minn var í, þegar sjónhvörfin urðu. Eg segi frá því síðar í frásögninni: »Kveldið fyrir brunann mikla i Reykjavik nóttina 25. april 1915«. Og með fieiri sögnum verður síðar gerð ná- kvæmari grein fyrir þessu. Ef einhverjir hef'ðu ábyggileg- ar sagnir um sjónhvarf, væri mér mjög kært að fá þær. Gagnstætt sjónhvaríi er það, sem nefna mætti sýnir. Þegar þær bera við, sézl það, sem eigi er raunveru- legt á þeim stað, er sýnin ber fyrir. Hefir þjóðtrúin fært það undir feigðarboða, en langt er frá því að það sé ætíð rétt. Oft er að ræða um einfalda fyrirboða, eða þá tvifara, ef til eru. Loks má geta þess, að nú er »spíritismi« að verða að nýrri og sérstakri fræðigrein. Þó að andatrú og ýms önnur dulrænistrú sé jafngömul mannkyninu, þá er það þó ekki fyr en á 2 síðustu mannsöldrum að slíkt hafi verið tekið til vísindalegra rannsókna. Mér væri því mjög kært að fá góðar og vottfestar sagnir frá tilrauna- fundum. Einnig sagnir um tvifara, svefngöngur, svefn- töl, þungahvarf, sjónhvarf, ósjálfráða skrift, Jjóðagerð eða aðrar framkvæmdir í leiðslu. Enn fremur sagnir um hugskeyti, hugboð, ratvísi, fyrirboða, aðsóknir, svip- sýnir, forspár og yfirleitt alt, sem dulrænt er, meðan það verður eigi skilið sem eðlilegur atburður út frá núverandi þekkingarstigi. Treysti eg, að mér og ritinu verði sýnd sú velvild að sendar verði til mín góðar sagnir um þessi efni með fullu nafni þess er sendir, og að til allra heimilda sé vandað svo vel sem unt er. Eigi þarf að setja fyrir sig, þótt áfátt kunni að vera
Beinir tenglar