"22 L E I F T U R það var, hafði þau áhrif á konu hans, að hún brjálað- ist. Eftir það lifði hún við fásinnu og eymdarskap. En áður var Kristin talin með efnilegri konum á sinni tíð. Sú saga gekk að Guðna í Merkinesi hefði verið ráð- lagt að íinna Jón stúdent á Bæjarskerjum á Miðnesi. Hann var gáfumaður mikill, en sagt var að forneskja væri í eðli hans og háttum. Hafði hann því orð á sér að vita jafnlangt nefi sínu. Talað var að hann hefði lofað Guðna þvi, að senda Einari þá sendingu, er kæmi fram hefndum og lækkaði roslann í honum. Sumarið áður en saga eldhnallarins hefst, var það kunnugt að Guðni reið ósjaldan út að Bæjarskerjum til tals við Jón stúdent. Enginn kunningsskapur var þó áðnr þeirra milli, svo vitað yrði. Var því svo alment trúað að Jón á Bæjarskerjum hafi, eftir beiðni Guðna bónda á Merkinesi, sent til Einars bónda á Skala sendingu til þess að vinna hon- um tjón, og þá helzt með bæjarbruna. Guðni Ólafsson var fæddur 19. sept. 1798, en deyði 19. júní 1846. Svo lýkur sögu Ketils. Ketill dbrm. í Kotvogi var mikill maður vexli, og hinn vænsti að áliti. Hann var trúmaður mikill, vand- aður i öllum báttum og þvi manna merkastur að allra dómi, sem þektu. Sjálfur var hann og nokkuð við sög- una riðinn. Nær var hann og kominn frétt um þau Merkineshjón. Vermenn, er fréttirnar báru honum frá Skála, voru og snmir básetar hans. Þetta alt var þess valdandi, að eg lagði l'ullan trúnað á frásögn Ketils.