Leiftur

						L E I F T U R                                           27

þann  2.   nóvember næsta á eftir að Jakobína hafði séð

opna gröf standa við hlið hennar.

Sögn þessa heyrði eg ekki löngu eftir að Sigriður

deyði. Báru engir, sem til þektu, hina minstu brigð á

hana. Til frekari vissu sagði eg þó prófastsfrú Jakobínu

söguna á síðastliðnu vori, og játaði hún hana rétta að

vera.

Frú Jakobína var eitt ár i Reykjahlíð þegar hún var

12—13 ára að aldri. Gengu þá eigi litlar sagnir af

skygnisgáfu hennar, er sumir munu hafa álitið með af-

brigðum. Frá Re}rkjahlið fluttist hún svo að Bessastöð-

um lil Gríms Thomsen og föðursystur sinnar, Jakobínu

Thomsen. Þaðan giftist hún siðar Einari Friðgeirssyni,

nú prófasti á Borg á Mýrum.

Eftir að frú Jakobíria íluttist frá Reykjahlið, hafa

engar sagnir borist af skygnisgáfu hennar. Á síðastliðnu

vori bað eg hana að tysa fyrir mér, hvernig skygni

hennar hefði verið varið. Hún tjáði mér, að þegar hún

hefði verið unglingur, hefði það einstöku sinnum borið

við, að hún hefði haft sýnir, en bráðlega hefði það

elzl af sér. Hefði hún álitið sýnirnar markleysu og

gleymt þeim íljótlega. Að eins tvær sagðist hún muna

glögglega, sökum þess, hve hrædd hún hefði orðið.

Önnur þeirra var ofanrituð saga.

Tvífari.

Sögn  frú Herdísar Jóhannesdóltur í Ólafsvík.

Rétt fyrir páskana var eg ein uppi í húsi minu, því

að stúlkuna hafði eg sent að heiman. Eg var í eldhúsinu

kl. 9^2 um kveldið. Þá heyri eg mjög mikinn umgang

á framloftinu á sömu húshæð, sem eg var stödd á.

Var eins og þungt gengið af einum manni. Eg vissi að

þetta gat alls ekki verið eðlilegt, því að enginn annar en

eg   var i húsinu,   nema maður,   sem var í herbergi,   er