30 L E I F T U R Einari Hjörleifssyni. Þagði Bjarnþór fyrst við. Svo sagðist hann engum hafa mætt, og ekki heldur orðið var við þetta fólk í Borgarnesi. Þetta virtist því á Borg mjög einkennilegt. Áleit það að Bjarnþór hefði hlotið að mæta hópnum rétt norðan við leitið, og nokkru fyr en leiðir skiftast fyrir ofan Borgarnes. Bjuggust heldur alls eigi við svo mörgum saman á ferð, nema þeim, sem kynnu að vera í fyigd með Einari Hjörleifssyni. Svo leið tíminn, unz það voru nær fjórar stundir af hádegi. Sást þá frá Borg mannareið eftir þjóðveginum, vestan af Mýrunum. Þeklist þá, að nú voru á ferð hinir sömu og fyr um daginn. Hina ókendu könnuð- ust menn einnig við af útliti, klæðaburði og reiðskjót- um. Hallgrimur á Grímsstöðum reið Bleik sínum. Fór hann af baki rétt hjá kirkjuhorninu, og skifti fáum orðum við tvo menn, er voru þar. En þá menn hafði fólkið á Borg eigi séð í fyrra skiftið. En nú reyndist alt raunveruiegt. Hallgrímur var þar á ferð ásamt konu og þremur uppkomnum börnum. Þar var og Einar skáld Hjörleifsson með frú. Guðný Nielsdóltir húsfreyja á Valshamiú og dætur hennar þrjár. Húsfreyja Sesselía Níelsdóttir, kona Bjarnþórs, Indriði Indriðason og Krist- inn bróðir hans. Þólt það á Borg teldi víst, að Bjarnþór hefði hlotið að mæta hópnum, ef um annað en sýn hefði verið að ræða, þá leitaði það samt, frá öllum hliðum, vissu fyrir því, að raunverulega hefði þetta ekki getað átt sér stað. Vildi það því halda sýninni leyndri. Óttaðist að það myndi skoðaður feigðarboði, er Hallgrimur reið bleikum hesli og fór af baki bjá kirkjunni. En Hallgrímur lifir enn þegar þetia er skrásett 29. nóv. 1915. En sögnin barst smátt og smált út og loks til eyrna Hallgrími. Þetta var og eðlilegt, af því að hún varð svo mörgum kunn þegar í byrjun.
Beinir tenglar