36 L E I F T U R fánum skreyttur í tilefni af brúðkaupinu. Skipstjóri var einn af boðsgestunum. Þess má geta hér um leið, að skipshöfnin aðstoðaði við björgun úr brunanum, og lánuð voru slökkvitól af skipinu, og í Hótel Reykjavík kom eldurinn upp. Stuttu eftir að sjónhvarfið varð á þessum fjórum mönnum, gekk eg enn einu sinni fram á bryggjuna. Eg vildi horfa á skreytta skipið. En þá var það að mestu horíið í reyk eða þoku. Gegnum þessa móðu sá eg glóra í skipsskrokkinn, en alt á þilfari var að mestu eða öllu horíið og það vel upp á mið möstur. A þilfarinu og upp af því var móðan líkust reyk. Svo smáskyrðist þetta, og masturtoppana og efstu flöggin sá eg glögt. Eg leit svo til annara skipa til að reyna sjónina, en þau sá eg öll með eðlilegum hætti. Eg reyndi þelta nokkrum sinnum og fór á sömu leið. Sjónhvarfið á »Geir« mun hafá varað um 2 mínútur. En eigi gætti eg þess að líta á úrið. Eg spurði ósjálfrátt sjálfan mig, hvort »Geir« myndi bráðlega farast. Við þetta alt mögnuðust ónotin enn meir, og var þó ekki á bætandi, en þau voru yfir mér hátt á aðra stundu. Var eg þá stöðugt staddur á brunasvæðinu eða rétt við það. Nú er 1. des. 1915. »Geir« hefir ekki hlekst á-og gamli Tryggvi lifir enn, þrátt fyrir sjónhvarfið. Sjonhvarf er því ekki ætíð feigðarboði. Eídurinn fór samt eigi fram hjá Tryggva og tilfmn- ingum hans. Hann kom i framkvæmd byggingu Lands- bankahússins, og vandaði mjög til þess. Þar vann hann árum saman, og lagði sína alþektu rækt við þau tré og blóm, sem hann hafði gróðursett og alið upp í garði bahkahússins. Einnig lánaði hann nokkuð af hús- blómum sínum til að skreyta veizlusalinn i Hótel Reykjavík kveldið fyrir brunann. Eitt af þeim var 12 ára gamalt. Allir, sem þekkja Tryggva, vita, hve elskur hann er að trjám og jurtum, er hann hefir lengi ræktað.
Beinir tenglar