L E I F T U R 37 Alþingisgarðurinn, og alúð hans við hann, ber órækast vitni um það, hve blómelskur hann er. Það var Landsbankahúsið og blómin hans Tryggva, sem feigðin kallaði að kveldið fyrir brunann, en ekki hann sjálfur. En hann hefir hlotið að finna til. Það skal tekið fram að eg hafði alls ekkert hugboð um brunann, og sá ekkert einkennilegt við húsin, er brunnu. Að öllu leyti var það óráðin skelfing, sem yfir mér hvíldi, og sjónhvörfin óskiljanleg, að minsta kosti á undan brunanum. En var nú þetta alt fyrirboði brunans og mannskað- ans, sem af honum leiddi næstu nótt á eftir, eða var það bláber vitleysa í mér? Ritstj. „O, þá náð aö eiga .lesúm". Sögn Porláks stud. art. Einarssonar að Borg á Mýrum. Það var sunnudag einn í febrúarmánuði árið 1911. Eg sat ásamt einni heimilis-stúlku í herbergi á heimili mínu, Borg á Mýrum. Faðir minn hafði um morguninn farið niður að út- kirkjunni Alftanesi til að messa þar. Vegalengd þangað frá Borg er um 30 km. Við stúlkan vorum mikið að tala um Álftanes, hvort þar yrði messað, hvernig söngurinn yrði o. s. frv. Þegar við höfðum rætt þetta um stund, tókum við dagblöð og fórum að lesa í þeim. Þegar eg hafði lesið um stund, heyrði eg einhvern óm. Við nánari athugun heyrði eg að það var lagið: »Ó, þá náð að eiga Jesúm«. Sungið var af mörgu fólki. Ein rödd var þó langfegurst. Heyrðist mér það kvenmannsrödd.
Beinir tenglar