Leiftur

						42                                      L E I F T U R

Barsiníö í bekknum.

Sögn Hallgrims bónda Nielssonar á Grímsstöðum á Mýrum.

Það bar við snemma morguns. Vinnuhjú min, Guð-

liði Haíliðason og Halldóra Grimsdóttir, voru í eldhús-

inu. Bæði hafa þau verið hjá mér um 20 ár, og stöðugt

reynst ábyggileg og vönduð. Guðliði sat á trébekk, en

Halldóra stóð við eldavélina og var að hita morgun-

kafíið. Þá heyra þau bæði mjög glögglega, að þrjú högg

eru barin í bekkinn, er Guðliði sat á. Rétt á eftir kom

Bjarnþór bóndi Bjarnason, þá bóndi að Grenjum. Var

hann vel kunnugur og gekk rakleitt inn í eldhúsið.

Settist hann þegar óboðinn á bekkinn, nákvæmlega á

sama stað og þau heyrðu höggin koma frá.

Sag-nir"  iiiii  clý**.

Svipur Skjónu.

Sögn frú Elísabetar Sigurðardóttur á Stóra-Hrauni.

Eg ólst upp hjá foreldrum mínum, er bjuggu í Syðra-

Skógarnesi i Miklaholtshreppi. Þegar eg var um 12 ára

að aldri, veiktist skjótt hryssa, sem þau áttu. Var ráðið

af að farga henni um haustið, þótt folald gengi undir

henni. Fékk bóndinn á Stóru-Þúfu hana til afsláttar.

Sett var upp að hann léti skjóta hana samdægurs og

hann fékk hana. Vissu menn eigi annað en það hefði

verið gert. Á þriðja degi frá þessu, nær rökkursbyrjun,

var eg stödd úti á hlaði. Sá eg þá hvar Skjóna kom

og var þá vel 200 metra frá mér. Gekk hún vanalegan

lestagang og heim að húsinu, sem folald hennar var

inni i. Stansaði hún þar við dyrnar. Eg gekk svo inn

til   að   segja   að   Skjóna væri komin og stæði við hest-