Leiftur

						46                                           L E I F T U R

það var farið að veita athygli svefntali Mundu, en svo

er stúlkan venjulegast nefnd. Hafa svefntöl hennar öðru

hverju borið við siðan. Einkum eru þau þó til þess að-

benda á það, sem fýnst hefir. Oftar reynist það rétt, er

Munda segir. Stundum er það þó ógreinilegt, eða jafn-

vel ekkert að marka það. Sjaldnast er til nokkurs að-

spyrja Mundu í svefni. Það eru önnur áhrif sem ráða.

Henni virðist ætíð, eða þeim, sem á svefntölin hlusta,.

að hún sé að tala við einhvern sérstakan mann, er

vísar henni á það, sem um ræðir, eða segir henni fyrir

um það. Þegar Munda er spurð i svefni, er það þrá-

sinnis að hún bíður eftir svari, og byrjar svo með þess-

um orðum: »Hann segir« o. s. frv. Virðist hún þekkja>

manninn, en að henni hafi verið harðbannað i svefninum,.

að segja hver hann væri. En orð hennar virðast benda

til, að það sé framliðinn maður. Ekkert man Munda

eftir svefntali sínu þegar hún vaknar. En í svefninum

er það Ijóst, að hún veit, hverjir við hana tala, og að

hún þekkir vel þessa duldu veru, er stjórnar eða ræður

yflr svefntali hennar.

Svefntöl Mundu bera langhelzt að, þegar hún er

þreytt og svefnþurfa. Engan mun er hægt að gera á

málfæri hennar, hvort sem hún talar í vöku eða svefni..

Málrómur hennar er skýr og greinilegur, og liggur jafn-

hátt og venjulegast er hjá folki, eða þó heldur lægra.

Geta má þess, að dætur mínar Guðrún og Sigurborg,.

er sofa í sama herbergi og Munda, vakna að líkindum

ætíð, þegar hún hefir svefntöl. En þegar þær eru þreytt-

ar og svefnþurfa mundu þær naumast vakna við svefn-

tölin, ef það væri ekki einhver önnur áhrif, sem værit

þess valdandi.

Tvær eftirfarandi '"smásögur ættu að geta skýrt þettai

dálítið nánar.