MÁNI Upptíningur. Er að hvörfum hnígur sól hagur sumra þrengist. Ýmsir fá hjá öðrum skjól unz að dagúr lengist. Einn með Gísla Einar rær yflr á landshrepp glaður. „Langsum" grætur, langsum hlær „langsum" ferjumaður. Þegar jóðsótt þingið tók það er í flestra minni. Biðin ama' og æðrur jók eftir kolihríðinni. Um sængurfrúar setrin þröng sogaði köldum næðing. Ýmsir kviðu kvöldin löng keisaraskurðar-fæðiríg. Fijótar venju föng mundu' á feðrun vesalingsins: „Höfuðin þrjú, þó or ekkert rainna. Karli' að halda' á sína sveit sýndist trygstur friður. Hinum langs á húsgangs-reit holað verður niður. Mangi' og Qvendur gistu hjá göfgum landsins bændum. Þjóðin telur þaðan í frá þríbura í vændum. Um föðurréttinn flugust á frægstu hetjur þingsins. Það er, svei mór, svanna vörn að svona' eru göfgir hugir, er í „púkki" eiga kvörn alt að fjórir tugir. * Pjölgar liði Ása í ár, ekki frjóvið þrýtur. Einn er rauður, einn er grár, og einn er næstum hvítur.
Beinir tenglar