M ÁNI Sigga búa síleiður sýður trumbufretur. Sauðaelginn útgleiður enn hann vaðið getur. * * * Um Pétur satt ei sagt er frá, — sizt skal réttu leyna. Aurum flaut hann eigi á því „einkarl" gaf hann Steina. * * Einar deildar-undur má aldrei bregða vana. Þinginu' óvart fór hann frá að finna geldingana. Þaðan er honum þingmanns-blóð þekt í æðar runnið, mál og vit í sálarsjóð af sama toga spunnið. * Frestur beztur á illu er, — á það ber að líta. Hór kemur því af sjálfu sér að setja fundi og slíta. . * * Malavigur hristir hér höldur þings, frá Vogi. Ðagskrár eina af annari sker allar í sama trogi. * • * Síðast er mór af Siguröi sagt hann fylgi æskunni, engri háður ofstæki, alha ilokka hlunnindi. * * Af því vantar árbita — undir væng óg hlera — ómagann að oddvita ýtar „þversum" gera. * Skúla' í harðri skjóma þrá að skjóta' og hæfa aldrei brást. Einar hræddist holund þá og heimtaði' að Bjarni þýddi Faust. Auka-þingstörf. Drúpir nú höfði döpur í bragði raunamædd sýsla Kangæinga, því að fulltrúar hennar íóru báðir heim til gegninga að hálfnuðu þingi. Sauðir þess þurfa að þeirra sé gætt meira en vel á Mörsugi. Þá eru hátíðir hver af annari veðrátta stopul og stuttir dagar. Klerkur tíðaði tvisvar sinnum á hálfum mánuði helgra jóla. En messufært var miklu oftar
Beinir tenglar