MÁNI á Geldingalæk og gaman nóg. Þessi aukastörf — öll í þágu sauðaræktar og sáluhjálpar —, launar báðum landssjóðurinn af fúsum vilja þótt fátækur sé. Eísa mundu nú Rangæingar öndverðir gegn atferli þessu væri þeim eigi öllum lokið : þætti sama hvað þingið gerði! L.eikhúsið. Hinn frægasti leikur sjónar og heyrnar, sem sézt og heyrst heflr frá byggingu íslands, var leikinn hér í borginni í gær á timanum frá kl. 2—5 síðdegis — stóð þannig yflr í 3 kl.stundir. Leikur þessi var leikinn af svo mikilli list, að undrun gegnir, og því má rians ekki ógetið vera. Nafn hans kann ég eigi að greina, en heyrt hefl ég að hann héti Skollatapið. Áður en ég fer lengra út í að )ýsa list leikenda, vil ég geta hverjir þeir voru, sem lóku aðal-hlutverkin. Leikhetjurnar voru: Mattó og Gíslis, því næst: Þorstjoð, Bjarnvog, Jónmagn, Jónhvann og Magnguð. Auk þeirra voru 19 þagnleikendur (Statister). Áhorfendur og heyrendur biðu með hinni mestu þrá og fýsn eftir leikslokum. Leikurinn var í því fólginn, að hetjurnar komu með þingsályktunartiliögu, er var áskorun til landsstjórnar um það að brjöta stjórnarskrána. Átti þetta brot að afsakast með því, að stjórnin sæi um, að bankastjórar landsbankans verði framvegis þeir menn, sem ekkert vit hafi á fjármálum, og þeim mun minna á þeim málum yfirleitt, sem þjóð og landi koma við. Með öðrum orðum, að þar ráðist að eins í bankastjórnar- sæti þeir menn, er sóu og verði heyrnarlausir og sjónlausir. En það gleymdist að fela það í tillögu þessari til þingsályktunar, að um leið yrði í lands- bankanum sett á stofn augnlækningastofa og dauf- dumbraskóli. En út úr leiknum mátti ráða að Gíslis mundi sjá fyrir þessu, sem hver annar lögfræðis- aðstoðarmaður bankastofnunarinnar. Stjóriiarskrái'brotið, sem um getur, átti að eins fram að fara í þeim göíuga tilgangi að bola einum af meðlimum ráðaneytisins frá því að mega komast að bankastofnuninni — ef hann gengi úr ráðaneytinu eða það ylti um koll — fyrir þá' sök, að hann hefði heilbrigða sál, vit og vilja á þeim málum þjóðarinnar, sem að haldi mega verða. Gegn þessu hvatti mælskumagn sitt mjög Þorstjoð, Bjarnvog og Jónhvann. Auk þeirra með sinni miklu gætni, athyggju og skynsemi Jónmagn. Því má ekki gleyma, að uggur mikill fór um hetj- urnar Mattó og Gislis, er inn á leiksviðið komu þeir Bendis og Skúlit, er leikhetjurnar hugðu heima mundu sitja og eigi til vettvangs ganga "að þessu sinni. í það mund kom fram tillaga frá þagnleikendum um það, að hætta hjali um heimskuna og hneykslið. Fékk hún fallbyr. — Úr því tók heldur að digna egg í sverðum sækjenda. Kom þá fram sá fyriiboði stórtíðinda, er menn kalla rökstudda dagskrá, frá Magnguði. Afdrif hennar þarf ekki að greina. Svo mikill geigur fór um hetjur afstyrmisins, að þeir báðu hinn æðsta mann leiksviðs- ins, er forseti nefnist, að foiða sér frá þeim vandræð- um að láta atkvæðagreiðslu fram fara um sitt kál- græna afkvæmi. Var því tekið með þegjandi, brosandi samþykt allra þeirra er atkvæði höfðu um hlutinn. Leikurinn hafði kostað : Hálft dagsverk 26 leikenda á 10 kr. . . = kr. 130,00 V« dagsverk 6 skrifara, 7 kr.......= kr. 21,00 Aðrir aðstoðarm. að skrifstofustj. meðt. = kr. 29,00 . Ails kr. 180,00 En auk þessa kostnaðar hefir ieikurinn í för með sér hrun á virðingu þeirrar stofnunar sem leikinn heflr leikið, sem nemur meiru en áratalið frá upphafi íslands bygðar. Menn geta gert hvort sem þeim þykir betur hlýða, að kalla þenna leik Skoliatap eða Stjörnuhrap — mín vegna. 10/i—'17. Einriði.
Beinir tenglar