Mánaðarblað K.F.U.M.

						MÁNAÐARBLAÐ K. F. lT. M.

I. ÁRG.

K. Y. V. K.

Fundir á hverju sunnudagskveldi með K. F. U. M. kl. 8'/-.'.

Þar að auki á hverju fösiudggskvöldi kl. 8l/s.

iSytí náixara á augíýsingatðflunni.

Bókasatnið

opið á sunnadögum kl. 8—8'/» fyrir K. F. U. M. og K. F. U. K.

—    - flmmtudögum kl. 8—71/2  —   K. F, U. M.

—    - föstudögum     — 8—8'/*  —   Ar. F. U. K.

Bókum má halda cina viku, siðan 10 aura sekt fyrir hvern sldladag.

Biblííilestnr.

Mánudagsflokkurinn (mánud. kl. 8x/e) les 2. Pjetui'sbrjeflð;

Priðjudagsflokkurinn (þriðjud. kl. 8'/») les Lúkasar guðspjall.

Meðlimir A—D og Ú—D gela gengið í þes'sa ilokka.

2. janúar 1908.

Þá eru liðin 10 ár i'rá því er

stofnað var kristilegt unglinga-

l'jelag hjer í Meykjavík. í fátœkt

varþað sett á stofn; í það gengu

þá nokkrir 14 ára garolir þiltar.

Mjög lílið bar á því í fyi-stu, og

all eríitl áttum vjer uppdráttar,

og þó var sólskin og gleði yíir

iunduni voruni og fjelagslífi.

Sunnudugskvöldin þá er vjer

komum saman í litla borgara-

salnum í hegningarhúsinu, munu

mjer seint xír minni líða; hver

sunnudagur færði oss nýja fje-

laga þá um velurinn.

Undraverður þótli mjer og sá

áhugi og kærleikur, scm jcg l'ann

lijá hinum ungu fjelgsmönnum.

Sá jeg svo mörg merki þess,

að mjer hló lnigur við þeirri

l'ramlíð, sem jeg þóltisl sjá að

l'yrir   fjelaginu  lægi,   og   slund-

um talaði jeg um það, hveruig

við mundum slanda að 10 árum

liðnum, og nú eru þau liðin. Jeg

ætla nú saml ekki að fara út í

einstök atriði í sögu fjelagsins á

þessum 10 árum; aðeins hef jeg

löngun lil að segja l'iá því, hvorl

nokkuð af l'ramlíðarhugsjónum

hins unga Ijelags hafi rætsl.

Verð jeg þá ivð játa', að mjer

linnsl að suml hali gengið miklu

betur en jeg þá gat gjörl mjer í

hugarlund. Aftur hefur auðvit-

að marglkonnslskemra en skyldi,

og ma'rgar hugsjónir hafa að engu

orðið.

Marga eríiðleika höfum vjer á

þessnm árum hai'l við að slriða

og mörg vonbrigði bat'a orðið

mjög sár, en samt dylsl mjer eigi,

hversu miklu meiru af góðu oss

hefur hiolnast, en al' ógcðfeldu

og erfiðu. Oleljandi og ómelandi

eru þær gleðislundir, sem vjer

höfum   átt   saman   fjelagsmenn,