Vekjarinn

						13

En þú svarar líklega: „Það getur verið að

opinberir glæpamenn og lasta-þrælar sjeu börn djöf-

ulsins; en jeg hef verið ráðvandur og heiðarlegur

maður, liklega engu síður en þeir, sem sifelt eru

að lesa eða tala um guðs orð." —Það er gott íyr-

ir sjálfan þig, ef þú ert vandaður maður, því þá

ertu bæði í góðu áliti, og svo hefurðu komizt hjá

þeim þrautum og hegningu, sem ná þrælum last-

anna þegar í þessu lífi. En þjer skjátJast meir en

litið, ef þú holdur að góð breytni geti áunnið þjer

barnarjett í guðs ríki. Pótt þjónninn sje trúr og

ráðvandur, verður hann ekki barn húsbónda sins

fyrir það, og á sama hátt getur enginn orðið guðs

barn fyrir verk sín eða liferni, heldur að eins við

endurfæðinguna. J?jer kemur að engu haldi þótt þú

svarir: „Jeg er endurfæddur i skírninni," því þá

er þess að gæta, hvort þú hefur varðveitt náð endur-

fæðingarinnar, hvort frjóangi nýja lífsins, sem guð

lagði í sál þína við skirnina, hefur þroskazt, og náð

íullum yfirráðum í lífi þinu, hvort þú leiðist aí

guðs anda, því þeir einir, sem leiðast af guðs anda,

eru guös börn. Sje það ekki, ef þú elskar ekki guð

meira en allt annað, keppir ekki alvarlega eptir hnoss-

inu, afneitar ekki sjáifum þjer og lystisemdum heims-

ins, þá afneitarðu drottni himnanna, og ætli þú sjert

þá i raun og veru guðs barn?

Nú svarar þú ef til vill: „Dæmið ekki, svo

þjer verðið ekki dæmdir. Ætli það verði ekki

hver sæll við sína Lrú." — Pú gleymir því að

það   er   hvorki  jeg  eða neinn  maður,   sem er að