Vekjarinn

						fyrir oss, moðan vjer enn þá vorum syndarar."

(Rómv. 5; 8.) Hyílíkur kærleiki! Gakk þú með

til Golgatha, guðs son lít þar sjálfan deyja, — nem

staðar og lít á hann, sem líður þar, — hneyg höf-

uð þitt, — fall fram, að blóð hans megi þvo þig,

svo þú verðir hvítari enn snjór; efastu ekki um

kærleika drottins, hann hryndir þeim ekki burt,

sem leggja leið sína um Golgatha; reyndu að segja

í fullri alvöru. „Drotlinn minn og guð minn, mitt

er ekkert nema syndin, en þitt er okkert nema náð-

in, og hjá þjer einum er allt mitt athvarf."

Ó, að þú vildir leyfa guðs anda að hjáipa þjer

til þess að gjöra þetta, þá muntu reyna að náðar

sóiin bræðir fljótt ísinn, og rekur burtu kuldann og

óróann úr hjarta þínu; auðmýktin, kærleikurinn og

friðurinn kemur í staðinn, og það eru góð skipti.

Sumir gráta þá gleðitárum, og segja ef til vill:

„Drottinn minn og guð minn, en að þú skulir hafa

elskað mig, vesælan syndara! Er mjer nú óhætt

að treysta þessu, það er of mikið að jeg skuli vera

guðs barn, og öðlast fyrirgefningu á öllum syndum

mínum! — Þjer sje eilíft lof og dýrð, faðir, sonur

og heilagur andi, fyrir alla náðina og mískunina;

nú er jeg þinn, þríeini guð, og gef þjer aptur alla

þá krapta, sem þú hefur gefið mjer; brott með

syndina, brott með tælandi veröld."--------

Hvað hefur nú komíð fyrir manninn, sem þann-

ig talar? skyidi hann hafa drukkið „sætt vín," eða

misst ráðið? — Heimurinn heldnr það; pn hoidlega

einnaðir menn skynja ekkert um guðs ríkj, —- Nei,