REYKJAVtK Jóiistwv ex JuppKisuwi l I Matt. 28, 1—8. Það lýsti af fyrsta degi vik- unnar. Það rann upp sá dag- ur, sem nú er talað um á þús- und tungum um allan kristinn 'heim. Það er talað um þenna páskadag, af því að á þeini degi var unninn hinn mesti sigur. Þess vegna heyrist um aldir og einnig nú í dag lof- söngurinn sem niður margra vatna: „Kristur er upprisinn". Þessari játningu er svarað mcð fagnandi lofgjörð: „Já, hann er sannarlega upprisinn". Boð- skapurinn er skýr. Og þeir, sem veita honum viðtöku und- irstrika hann. Þeir segja: Já. Hið kröftuga já hljómar í söfn- uði Krists á þessum páska- morgni. Aldrei gleymist sagan um hina miklu sigUrhátíð, þegar lýsti af degi, og hræddir læri- sveinar gjörbreyttust og urðu fagnandi, djarfir lærisveinar. Hvílík breyting! Áður nótl og látnar vonir, hræðilegur ó- sigur. Nú sólarupprás, vonin Ijómaði úr leiftrandi augum sigrihrósandi manna. Þeir komust úr myrkrinu inn í dagsbirtuna. Hvað breytti þeim? Vér ættum að spyrja: Hver breytti þeim? Hinn upp- risni frelsai'i sendi þeim kveðju, já kom sjálfur til þeirra, fylgdist með þeim á veginum, lét sér annt um hina sorgbitnu og gleymdi ekki hin- um efasjúku; Þannig urðu þessir menn nýir menn og eign- uðust nýjan kraft, lærðu að þekkja Krist og kraft upprisu hans. Það lýsti af degi hjá þess- um mönnum. Hvað fær jafnast á við sög- una, er segir oss frá þessum krafti? En nú eru komnir páskar, til þess að þetta sé fyrir oss brýnt, að þetta á að vera pdskasaga vor. Þetta er hin fagnandi vissa i söfnuði Krists, að þessi saga getur gerzt enn í dag. Þar sem kraftur hins upprisna Drottins nær tökum á mönnunum, þar lýsir af degi. Þetta á að gerast nú og get- ur orðið, því að Jesús Krist- ur er hinn sami í gær og í dag. A heilagri páskahátíð mætir hann þeim, sem eiga í barátt- unni, sendir þeim páskakveðju, já, kemur sjálfur til þeirra, og spyr, eins og hann spurði: Hví grætur þú? Þannig talar hann við þig i dag, nefnir þig með nafni, réttir þér höndina ogveilir þér nýjan kraft. Sorgbitnir vinir voru sam- ferða, og hinn upprisni slóst í fylgd með þeim. Það er sagt um þessa vini: „Þeir námu staðar daprir í bragði." Hið sama má i dag segja um marga. Eg þekki marga vini, sem segja má um: „Þeir nema staðar daprir i bragði." Eg hugsa til þeirra nú og bið þess, að páskasólin sendi geisla sína til þeirra. En í dag getur hið sama máttarorð mætt hinum sorgbilnu, eins og á binum fyrsta páskadegi. Þá voru sorg- bitnir vinir á ferð. En er þeir fóru lieim, var páskabirta í hjörtum þeirra. Svo mikil var breytingin, að hjörtu þeirra brunnu af trú og gleði. Þeir komu fagnandi heim. Þeir höfðu fengið samfylgd hins upprisna. Þessa huggun er hægt að eignast í dag. Þetta er ekki að- eins saga, sem gerðist. Þetia er saga, sem gerist. Ljósið eilíft lýsir nú. dauðans nótt og dimmar grafir. Þegar páskaboðskapurinn mætir hinu játandi svari páskatrúarinnar, þá lýsir af
Beinir tenglar