PÁSKAKVEÐJA FHÁ K. F. U. M. Dymbilvikan. Enn einu sinni er kyrra vikan komin og dymbildagar hvetja oss lil alvarlegrar umhugs- unar um hið dýpsta og mesta, sem fram hefir farið hjer á jörðu. Látum nú umhugsun og til- beiðslu þroskast í kyrðinni. Hvers vegna fær kyrðin svo óvíða að njóla sín? Það er eins og menn sjeu orðnir svo hræddir við að vera einir, mörgum mönnum finst, að þeim muni liða bezt í fjöldanum. Hinir fámennu hópar eru ekki í miklu áliti. Hvernig stendur á þessu? Mundi það ekki vera skylt því, að menn vilja sjalíir lílið á sig reyna eða vilja sem minst horfa inn á við, kæra sig ekki um að halda dómsdag yfir sjálfum sjer, en vilja heldur berast með straumnum, það er hið Ijetlasta. En vjer þurfum að kynnast oss sjálfum, en til þess fáum vjer bezt tækifæri í kyrðinni. Spekingur einn helir sagt, að vjer get- um bezt þroskast í einverunni. Þá höfum vjer golt næði lil sjálfsprófunar. En þegar vjer kynnumst sjalfum oss, þá gæti farið svo, að vjer fyndum, að vjer hefðum gott af að kynnast öðrum. Það væri eigi ólíklegt, að jeg fyndi- brýna nauðsyn á að kynnast þeim krafli, sem getur bætt úr mínum veikleika. En hvað er eðlilegra en að jeg á þessari dymbilviku kynnist honum, sem oft leitaði einverunnar, gekk út i grasgarðinn og háði bæði þar og á Golgata hið sarasta stríð? Svo mikið lagði hann í söl- urnar, til þess að hjálpa þeim, sem komast að þeirri niðurstöðu, að þeir geta ekki hjálpað sjer sjálfir. Til þeirra kemur hann á þessum dymbil- dögum. Erum vjer meðal þeirra, sem þrá heimsókn hans? Ef svo er, þá látum þessa daga minna oss á hina meslu fórn og tileinkum oss hinn gleðilega boðskap. l'álraasunnnðagur vekur hjá oss liugsun um sólskin, en samt er svo kalt eftir sólarlagið. Vjer sjáum daggardrop- ana glitra á blómunum; en ef vjer gætum betur að, eru það þá ekki blóðdropar? Vjer heyrum fagnaðaróp; en ef vjer hlustum betur, heyrum vjer þá ekki einhversstaðar grátið? En eitt heyr- um vjer áreiðanlega. Vjer heyrum við oss sagt: Sjá, konungur pinn kemur til þln. Sjá. Hvað er hjer að sjá? Allir vilja sjá eilt- hvað nýtt, og margir horfa of mjög á hið tæl- andi og hættulega, svo að það verður þeim til falls. Menn horfa á freistingar og þær segja með ginnandi rödd: »Kom þú og sjá«. reirri rödd var hlýlt, og þess vegna svíður enn undan höggormsbitinu. Menn geta sjeð svo margt og dáðst að svo mörgu. En hvern hefir þú sjeð, sem getur veitt þjer aðra eins gleði eins og hann, sem reið inn í Jerúsalem? Þú manst eftir sögunni um Grikk- ina, sem komu til Filippusar og sögðu: »Herra, oss langar til að sjá Jesúm«. Vilt þú ekki líkjast þessum mönnum? Þráir þú ekki að sjá slika sjón. rú getur ekkert fegurra sjeð, og því betur sem þú virðir Jesúm fyrir þjer, þess eðlilegra íinst þjer að tigna hann, já, þú getur ekki annað, þú þráir að sýna honum lotningu. Þú heíir sjeð konunginn. Sjá, konungurinn kemur. Nú rikir óíriður með- al konunga og þjóða, riki geta liðið undir lok, og þeir sem nú eru í sólskini frægðar og met- orða, geta á morgun hrapað úr hásætinu. En eitt ríki blómgast, þó að öll önnur riki hverfi, guðs riki eilist. Sú kemur stund, að eng- inn ber konungsnafn, nema hann, sem hógvær bjelt innreið sína til hinnar heilögu borgar. Sú kemur stund, að fyrir nafni Krists skal hvert knje beygja sig og sjerhver tunga viðurkenna, að hann er konungur með eilífu valdi. En bezt er að tigna hann nú þegar. Vilt þú ekki tigna konunginn Krist? Tignaðu hann nú meir en nokkru sinni áður. Sjá, hann vill vera konungur pm/i. Hvað sem þú segir, þá er hann konungur. En viltu ekki, að hann sje þinn konungur? Hann á vald á himni og jörðu. En viltu ekki, að hann hafi vald yfir þjer? Það er svo margt, sem hefir vald yfir oss, og vjer finnum að oss líður ekki vel undir slíkri harðstjórn. Lát Jesúm hafa vald yfir þjer, og sannleikurinn mun gera þig frjálsan. Þú ættir að biðja hann um að koma og taka við yfirráð- unum. Sjá, konungur þinn kemur, til þess að veita frið og gleði, hann kemur i orði sínu, þú getur mætt honum i helgidóminum, við náðarborðið, á heilagri bænarstund, er þú hefir lokað her- bergi þínu eða biður ásamt vinum þínum. Hann kemur enn svo víða, hann gengur um og gerir gott. Hann kom til þessarar jarðar, og hann
Beinir tenglar