8 PÁSKAKVEÐJA FBÁ K. F. U. M. jólanna, þegar þau eru í nánd og þú syngur með gleði »í Betlehem er barn oss fætt« og »Heims um ból«. Sunnudagaskólabörnin geta sungið þá sálma og fjölda aðra sálma með svo hreinni, óflekkaðri gleði, að loftið titrar af fögnuðinum. Lífið, sem Jesús byrjaði að lifa fyrir þig, er hann fæddist á jólanótt, var á enda og sigurinn unninn, hjálpræðið fengið, er Jesús reis upp frá dauðum á páskadagsmorgun. Þá var fengið föð- urland á himnum fyrir alla syndara, þig og mig. Nú getur þú sungið með gleði: »Jeg gleðst af því jeg Guðs son á« og »Enginn þarf að óttast síður«, o. s. frv., hina fögru sálma um kærleika Guðs og hjálpræði í Jesú Kristi og föðurlandið á himnum. En heíir þú, kæra barn, fengið nokkurn skiln- ing á páskagleðinni? Hefir hjarta þitt nokkurn líma bærst af fögnuði yfir því, að Jesús er upp- risinn frá dauðum, yfir þvi að frelsarinn þinn Ijjfir? Heíirðu glaðst yfir því, að þú átt föðurland á himnum? Mætti páskasólin, er nú rennur upp að nýju, senda geisla sína inn í hjarta þitt og gera þig glaðan. Börnin í musterinu lofuðu Drottin, og síðan hafa á öllum öldum börnin sungið loísöngva, Jesú Kristi til dýrðar. Enn í ár hljomar dýrðar- söngurinn af vörum og frá hjörtum fjölda barna. Hjer í Beykjavik eru mörg hundruð börn, sem koma saman i sunnudagaskóla á páskunum til að syngja sameiginlegan lofsöngtil dýrðar bezta vininum, Jesú Kristi, sem dó á krossinum, en lifir nú á himnum. Kæra barn! ætlar þú að láta standa á þjer? Jesús hefir unun af að heyra loí- söng þinn. Jesús vill gera þig glaðan, og ham- ingjusaman. Hann sjálfur, konungur lifsins gefi oss öllum sanna páskagleði. Af barnanna munni þú bjóst þjer hrós og búið þjer lofgjörð hefur, þú Drottinn, er skaptir líf og ljós og likn þína oss öllum gel'ur, þú græddir oss marga gleðirós og geislum oss björtum vefur. O skyldum vjer börnin þegja þá og þakka ekki dásemd slíka, hve blessar þú vel þín börnin smá og blómin á jörðu líka? Pvi skulum vjer Iirós og heiður tjá um hjartað þitt elskuríka. Kn. Z. Fermingm ^MMH^ Jeg heyrði einu sinni mann, er mjer þykir mjög vænt um, tala til hinna nyfermdu ungmenna á þessa leið: »Sjá, jeg sá dómkirkju, það var mjög hátt undir hvelf- ingu; og á kirkjugólfinu var til beggja hliða hópur i hvítum hátíðaklæðum; það voru ekki beint lítil börn, en það voru samt ckki fullorðnir menn. Nú sá jeg einhvern koma fram i kórdyrnar, hann var klæddur skinandi búningi og ásjóna hans var svo friðsæl og undursamlega fögur, vjer sáum allir að þetta var Jesús. Og hann gekk fram eftir kirkjugólfinu, fram hjá ung- mennunum og horfði á sjerhvert þeirra með kærleika og alvöru; og sjerhverju þcirra var gelið tendrað ljós. Pá Ijet gamla orgelið til sín heyra með miklum krafti> kirkjudyrnar opnuðust, og öll hvítklæddu ungmennin, með hin tendruðu ljós, gengu nú hægt og hátíðlega út úr dómkirkjunni, og voru þau mjög alvarleg. En hvinandi og ýlandi vindar þutu um sljettuna miklu fyrir utan. Pá sá jeg, að nokkur ungmennin köstuðu pegar i stað Ijósinu frá sjer og þutu hlæjandi út um sljettuna til pess að leika sjer og fara í kapphlaup við hvassviðrið. Og svo voru það aftur önnur, sem seltust huglaus niður á jörðina og grjetu yfir hinum sloknuðu Ijósum. En svo sá jeg einnig, að nokkur þeirra gengu mjög gætilega og brugðu hendi fyrir ljósið og það logaði á kertinu peirra, þegar þau komu heim«. Mjer þykir vænt um þessi orð, og mjer þykir vænt um þig, kæra fermingarbarn, þessvegna sendi jeg þjer þessi orð ásamt kveðju minnl og innilegri bæn um blessunarríka framtið. í sumarbyrjun eru tendruð mörg ljós, jeg á við öll fermingarbörnin, sem ásamt ástvinum sínum nema staðar í helgidómi Drottins á heilögum stundum. Jeg sje tendrað ljós yfir hverju barni, og jeg hefi beðið þess á þessum luidirbúningstíma, að hvert fermingarbarn vildi með þakklátri gleði taka á móti því ljósi, sem frelsarinn tendrar. En hvað svo? Freistingar reyna að slökkva Ijósið og þeim hefir oft tekist það. Pcssvegna gráta nú margir, sem voru barnslega glaðir á fermingaraldri. En hvað ætlar þú að gera? Hugsaðu um storminn og hafðu nán- ar gælur á ljósinu þínu. Láttu hönd Drottins leiða þig og þá bregður hann hinni hendinni fyrir ljósið þitt. Pá þarl'tu ekki að hræð- ast, þú hefir valið þjer hina 'rjettu samfylgd, þú ert á hinni rjettu leið, þú ert á heimleið. Vcrtu trúr alt til dauða, þá öðlast þú kórónu lifsins. Blessun Guðs í'ylgi öllum fermingarbörnum. Dj. J. K. F. TJ. TM. óskar þess og biður, að hið íiýtoyrjuðsx sumar flytji hvcrju heimili sanna gleði og farsæld. GS-leöileg-t sumar! Gutenberg — 1910.
Beinir tenglar