Fíflar

						RUDOLPH BAUMBACK:

OMINNISDRYKKURINN.

í kringlótta turnherberginu, sem skreytt

var meS alls konar veiðiútbúnaSi, hjartar-

hornum og úttroSnum villifuglum, sat ung-

lingur á viSarstól, tvinnandi bogastreng úr

marSarsinum og syngjandi glaSværan veiSi-

söng. KlæðnaSur hans benti á aS hann var

veiSimaóur, og snöggskorna háriS, að hann

væri þjónn í kastalanum.

Nafn hans var Heinz.

Yfir höfSi unga mannsins hékk hringróla,

og í rólunni sat grár fálki meS bundna

vængi. Hvað eftir annaS hætti veiSi-

maSurinn vinnu sinni til aS koma rólunni

í harSa hreifingu, þegar hún ætlaSi1 aS

stanza.      Þetta var gjört til þess aS hi'ndra