12 Heinz þakkaSi fyrir leiSbeiningarnar og hélt áfram. Gamla konan var heima. Hún sat og spann fyrir framan litla húsíS sitt, og lét hvíta höfuSiS síga hálf-dottandi ofan í bringuna. ViS hliS hennar sat grár köttur meS grasgrænum augum, sem sleikti á sér lappirnar, malandi. Heinz gekk til gömlu konunnar, heilsaSi henni virSulega, og sagSi henni erindi sitt. ,, Eg þekki alt sem viS kemur óminnislind- inni", mælti skógarkonan, ,,og vil ekki hindra þig frá aó bergja af vatni hennar, vesalings drengur. Öll sú borgun, sem eg krefst af þér, ef þú vilt fá staup af þessum ágæta drykk, er aS þú framkvæmir fyrir mig fyrst þrjú skyldustörf. ÆdarSu aS gjöra það?" ,,Já, ef eg get". „Eg ætlast ekki til neinna ómögulegra hluta af þér. Þú byrjar á því aS höggva niSur skóginn bak viS húsiS mitt. þaS er fyrsta skyldustarfiS". Hinn ungi maSur samþykti þaS. Gamla konan fékk honum- öxi og fylgdi honum á staSinn. Heinz rétti úr sér og sveiflaði öx- inni, og meS sérhverju höggi, sem hann hjó, hugsaói hann sér aS hann væri aS hæfa keppinaut sinn. Trén féllu til jarSar meó braki og brestum fyrir hinum afiþrungnu höggixm, og brothljóSið hafSi góS áhrif á hann, Þegar kveld var komið fór Heinz að
Beinir tenglar