Fíflar

						14

asta tréS. Skógarkonan gamla kom til hans,

hældi honum fyrir iSni hans og mælti;

„Nú kemur annaS skyldustarfiS".

Þá átti Heinz aS grafa upp trjáræturnar,

stynga upp jarSveginn, gróSursetja korn og

sá fræi. AS þessu verki var hann í sjö

vikur. En á hverjn kveldi, þegar dagstarfi

hans var lokiS, færSi dóttir gömlu konunn-

ar honum kveldverSinn, settist á trjástofn

nálægt honum, og hlýddi á Heinz þegar

hann var aS segja henni frá umheiminum,

Og þegar hann lauk máli sínu, rétti hún

honum hvítu höndina og mælti :

„GóSar nætur, kæri Heinz". Svo fór

hún heim, en Heinz leitaSi sér að hvílustaó

og féll strax í svefn.

Þegar sjö vikur voru liSnar, kom gamla

konan og leit yfir verkiS, hældi unglingn-

um fyrir iSnina, og sagSi:

,,Nú kemur þriöja skyldustarfiS. Ur viSi

þeim, sem þú hefir feldan, skaltu byggja

mér hús meS sjö herbergjum, og þegar því

erfiSi þínu er lokiS, geturSu fengiS bikar

fyltan óminnisdrykkinum, ogmáttiarahvert

sem þú vilt".

Svo varS Heinz aS trésmiS, og meS öxi

og sög bygSi hann ágætis hús. AuðvitaS

vanst verkiS seint í fyrstu, þar sem hann

var aleinn, en honum var þaS samt ekki ó-

geSfelt, því hann skemti sér vió hinn græna

skóg, og myndi hafa veriS ásáttur með aS

eiga  æfinlega heima í nánd viS gömlu kon-