16 ,,Já, öllu, — þínum fyrri sorgum, sjálfri mér, og —" ,,Og mér líka", sagSi mærin yndislega og tók hendinni fyrir augun til aS hylja tárin, sem brutust út. Þá greip ungmenniS bikarinn, kastaði honum af alefli til jarSar svo óminnisdrykk- urinn féll í glitrandi dropum ofan yfir gras- iS, og hljóSaði: ,, Eg vil dvelja meS þér móSir !'' Og áSur en hann gat gjört sér grein tyrir því hvaS skeS hafSi, hvíldi mærin viS brjóst lians og brosti geguum tárin. Léttur þytur heyrSist frá trjánum og kornstangirnar hneigðu höfði fyrir andblænum. Fuglarn- ir sungu á greinunum og grái kötturinn gömlu konunnar gekk malandi hringinn í kring um hina hamingjusömu elskendur. Nú gæti eg án mikillar fyrirhafnar breytt gömlu konunni í ljómandi fagra álfkonu, dóttur hennar í prinzessu og hinu nýbygSa húsi í skrautlega konungshöll, en viS skul- um heldur vera sannsögul og láta alt vera eins og þaS var. En eitt furSuverk skeSi þó í raun og veru. AllstaSar þar sem dropi af óminnisdrykk- inum féll til jarSar, spratt upp svo lítiS blóm meS himinbláum augum. — SíSan hefir blómiS breiSst lít yfir alt landiS, en fyrir þá. sem þekkja ekki nafniS á því, var saga þessi ekki rituS. Þ. Þ. Þ.
Beinir tenglar