Fíflar

						21

Þráinn barSi nú að dyrum hjá drottni

alföSur :

„Hvert er erindi þitt?" spurSi rödd fyrir

innan dyrnar.

„Eg ætla aS biSja drottkin alföSur aS

lofa dauSanum aS taka.vió mér"

,,Þá bón veitir hann engum fyr en tími

er kominn til þess. En þú hefir enn lífs-

kraft til margra ára", svaraSi röddin.

Þessu reiddist Þráinn og ámælti drottni

alföður.

„Alla daga hef eg veriS dreginn á tálar.

Frá blautu barnsbeini hef eg tilbeSiS hann

og treyst miskunn hans og gæSum. En nú

sé eg aS hann er illur og miskunnarlaus.

Hann hefir tekiS frá mér aS ástæSulausu alt

sem eg elskaSi og nú vill hann ekki svo mik-

iS sem hlusta á bæn mína".

"Þú talar fávíslega", sagði röddin fyrir

innan dyrnar. „ekki hefir hann frá þér tek-

iS annaS en þa8,sem hann áSur hafSi gefið

þér".

„En hann vill heldur ekki lofa mér aS

komast undir friSarbogann meS óskir mín-

ar", sagSi Þráinn.

Röddin svaraSi:

„Undir friSarbogann kemst enginn, sem

aSeins hugsar um sjálfan sig".

Þráinn gaf þessum orSum engan gaum

en hélt áfram aS ámæla drottni og heitast

viS hann.

,, Eg skal komast undir friSarbogann hvort