Fíflar

						26

hvers gefiS mér allar þessar óskir? Til

hvers hefi eg safnað þeim og geymt þær í

hjarta mínu öll þessi ár? ASeins til þess

aS þær deyi meS mér; fúni meS holdi mínu

og verSi ormum og skorkvikindum aS bráS.

Drottinn alfaSir! Hvar er náS þín og misk-

unn ? Hvar er gæzka þín og almætti, aS

þú skulir láta mig deyja í örvænting yfir-

gefinn af öllum ?"

Rétt í því heyrSi hann sagt aS baki sér:

„Hvað gengur að þér? faðir góSur. Get

eg nokkuS hjálpaS þér ?"

Öldungurinn leit upp og sá unga stúlku

standa að baki sér. LífsgleSin ljómaSi af

svip hennar en barnsleg einlægni og blíSa

skein úr augunum.

,,Eg veit ekki", svaraSi öldungurinn.

„HvaS ert þú aS fara barniS mitt?"

„Eg er á leiS til friSarbogans".

„Til friSarbogans, barnið mitt. HvaS

heitir þú ? Og hvernig stendur á því aS þú

svona ung, skulir vera komin eins langt eins

ogeg?"

„Eg heiti Æska. Eg er ekki komin langt

því eg er fædd hérna undir hlíSinni".

Öldungurinn   strauk hendinni um enniS.

„Vilt þú taka óskirnar mínar meS þér,

barniS mitt?"

„ Já, faSir góður. Eg skal líka sækja þér

vatn aS drekka og hjúkra þér eins og eg

beztget".

Örvæntingar og sorgarskýin hurfu nú af