Fíflar

						30

aS verSa trúr alt til dauSa, og samt afneit-

aðirSu honum þrisvar sinnum, þegar hann

var leiddur fram fyrir Kaífas? Svona var

þaó meS mig. Minstu þess líka, aS þegar

haninn galaSi, þá gekst þú út og grést

beisklega. Svona var þaS meS mig. —

Þú getur ekki neitaS mér um inngöngu!"

Og röddin innan viS hliSið þagSi.

Þá beió syndarinn litla stund, og byrjaSi

aftur aS berja, og baS aS hleypa sér inn í

ríki himnanna.

Og hann heyrSi aSra rödd fyrir innan

hliSiS, sem sagSi:

„Hver er þessi maSur og hvernig var

breytni hans á jörSunni?"

Og rödd ákærarans las upp alt synda-

registur mannsins, en nefndi ekki eitt ein-

asta góSverk.

En raustin innan við hliSiS sagði:

„FarSu héSan ! ASrir eins syndarar og

þú, geta ekki verið meS okkur í Paradís !"

Þá sagSi syndarinn :

„Herra, eg heyri raustu þína, en eg sé

þig eigi, og ekki heldur veit eg nafn þitt".

Og röddin svaraSi:

„Eg er DavíS, konungur og spámaSur".

En syndarinn örvænti ekki, og fór eigi

burtu frá hliSi himnaríkis, en sagSi :

,, Miskuna þig yfir mig DavíS konungur !

Minstu breiskleika mannsins og guSs misk-

unar. Guð elskaSi þig og hóf þig upp með-

al mannanna.      Þú áttir alt:   konungdóm,