Fíflar

						32

Og syndarinn varS glaSur og sagSi:

„Vissulega verSur mér nú leyfS innganga.

Pétur og DavíS hlutu aS hleypa mér inn,

sökum þess þeir þektu breiskleika mannsins

og miskunn guSs. En þú vilt lofa mér inn

af því elska þín er svo sterk. — Varst þaS

ekki þú, Sánkti Jóhannes, sem skrifaSir að

guS væri elska, og sá sem ekki elskaSi, þekti

ekki guS ? Og á gamals aldri sagSir þú til

mannanna : 'BræSur, elskiS hvern annan'.

Hvernig getur þú þá litiS til mín meS hatri

og hrakió mig í burtu ? AnnaS hvort verS-

ur þú aS afneita því sem þú hefir sagt, eSa

elska mig og hleypa mér inn í konungsríki

himnanna".

Og hliS Paradísar opnuSust, og Jóhannes

faðmaði iðrunarfulla syndarann aS sér, og

tók hann meS sér inn í sælu himnanna.

Þ. Þ. Þ.