Fíflar

						44

Kunningi hans varS truflaSur og flýtti sér

aS samþykkja alt meS heimskingjanum.

„MíkiS ósköp er þessi bók falleg !" sagSi

annar kunningi viS heimskingjann um ný-

útkomna bók.

„Hamingjan hjálpi þér!" hrópaði heimsk-

inginn. „Þessi bók er hand-ónýt. ÞaS er

ekki ein einasta ný hugsun í henni, Allir

vita þetta. Veist þú þaS ekki ? Ó, þú ert

á eftir tímanum".

Og þessi kunningi hans varS líka truflaS-

ur, og hann einnig samsinti heimskingj-

anum.

„MikiS ágætis göfugmenni er hann vinur

minn N. N.'', sagSi annar maSur við heimsk-

ingjann.

„GuS komi til !" hrópaSi heimskinginn.

„Hann er alþektur fantur. Hann hefir

svikiS og prettaS öll sín skyldmenni. Hver

er sá sem veit þaS ekki ? Þú ert á eftir

tímanum".

Og þessi maSur samþykti þaS, sem

heimskinginn sagSi, og yfirgaf vin sinn.

Þannig lagaSar athugasemdir gjörSi

heimskinginn viS alla, ef eitthvað eSa ein-

hver, var lofaSur í nærveru hans. Stund-

um bætti hann viS :

„Trúir þú enn þá á vanavaldiS?"

Svo kom sá timi aS fólkiS talaSÍ um

heimskingjann þannig:

„Þvílíkur   þó   mannhatari !       En   hann