Fíflar

						SKRÍTNI.

Grubb : ,,Eg hcyri sagt að sjötta útgáfan af sein-

ustu skáldsögunni þinni sé nýprentuð. Hvcrnig í

dauðanum fórstu að því að verða svona framúrskar-

andi lýðhollur ?"

Scrubb : „Mjög auðveldlega. Eg setti auglýsingu

í blöðin, um það, að" eg væri aö horfa mér eftirkonu,

sem væri dálítið svipuð höfuðpersónunni í skáld-

sögu minni. Eftir tvo daga var fyrsta útgáfan upp-

seld".

Mrs. Jones: „Drotfinn minn dýri, Mrs. Browu,

því er maðurinn þinn að láta svona ? Er hann að

æfa sig uudir verðlauna slagsmál ?"

Mrs. Brown : „Alls ekki, hann er bara að koma

sér í stellingarnar við að berja rykið úr gólfábreiðun-

um okkar.

Dúmarinn :    „Hver er kæran á yður núna ?"

Bogzs : ,.Þeír gripu mig þegar eg var að stela mér

fáeinum appelsínum, yðar hátign".

Dámarinn : „Sagði eg yður ekki þegar þcr voruð

hér síðast, að þér ættuð aldrei framar að stela uokkr-

um sköpuðum hlut ?"

Bogzs : „Nei, yðar hátign; þér sögðuð mér bara að

stela aldrei framar sítrónum, en þér mintust þá ekki

með einu orði á appelsínurnar".

Flœkingurinn: „Getið þér ekki greitt eitthvað

götu mína, madama góð ?"

HúsmóSirin : „Sjálf get eg það nú ekki; eu eg skal

leysa hundinn minn og eg er viss v.m að honum væri

ánægja a<5 því að gera það.