Fíflar

						A D er áform peirra, sem að

útgáfu „Fífla" stubla, að

láta pá eigi verSa aS bibu-

koílum strax.

í nœsta  hefti verbur, á-

samt pýddum  og ftumsömdum  smásögum,

byrjun á pjóbsagna smápáttum, er Þorsteinn

Þorsteinsson  frá    Vpsum   i   Svarfáöardal,

skrifaU upp á Gimli i Nýja-tslandi, um pab

íeyti, sem hann var aS verSa blindur (1889).

Álítum vér rétt og sjálfsagt,   ab vernda petta

seinasta handrit hans frá glötun, meÓ pví ab

láta „Fífla" birta pab.  Hefiraöur verib mik-

t'S prentab af handritum   hans  heima  á ís-

landi, eins og mörgum mun kunnugt.

FÍFLAR pykir oss fallegt nafn og fögur

blóm. Munu margir hér muna fifil sinn

fegri, er peir ungir sátu i fifilbrekkunum

heima og dreymdi hugsœla vökudrauma um

framtíb sína. — Hér eru fíflarnir peirra

skobabir illgresi. En hversu margt íslenzkt

blóm, er hér ei álitiS illgresi, sem upp er rœtt

og í éld kastab ?

Ef „Fiflar geta meb smásögum sínum

veitt lesendunum ánœgju, og um ZeiS sýnt

Peim ftvaS erfagurt og ftvaS er Ijótt, hvað

rítt er og hvab rangt er — skin og skugga

vors daglega Ufs—pá er tilgangi vorum náb.

L

UTG.