Úreltar vinnureglur hins opin- bera þarfnast endurskoðunar »Enn bíðum við eftir að fá byggingar- °g rekstrarleyfí fyrir nýrri hjúkrunar- álmu við heimilið í Hafnarfirði. Þetta nefur sem kunnugt er verið okkur nugleikið lengi, en vandinn er sá að ráðuneytið skiptir þörfinni fyrir hjúkrunarrými og vistheimili fyrir aldraða eftir kjördæmum. Er við nú í ^ígang höfum leitað eftir leyfi til að hrinda af stað þessari mjög svo nauðsynlegu framkvæmd, þá fáum við þau svör að ekki sé vöntun á slíku ^ynii í Reykjaneskjördæmi en aftur a móti sé vöntun í Reykjavík. En þá er pvi auðvitað til að svara að við erum með fólk alls staðar að af landinu hér á Hrafnistuheimilunum. Sé því einblínt syo fast á kjördæmaskipunina sem raun er á má spyrja hvenær boð komi rra ráðuneytinu þess efnis að við megum ekki vera með nema Keykvíkinga á heimilinu í Reykjavík °g ekki nema Reyknesinga á heimilinu í Hafnarfirði! ^nkum boðum munum við vitaskuld aldrei hlíta enda er hér um frjáls reJagasamtök að ræða sem hafa staðið mJög vel að verki. Reikar hugur minn þa aftur í tímann og hugleiði ég nvernig málum aldraðra væri komið ef ^jómannasamtökin með afbragðs- menn í broddi fylkingar, sem sáu fram ' tímann, hefðu ekki staðið að þeirri timamótaframkvæmd sem Hrafnista í Reykjavík var. Eg hef þó trú á því að ráðuneytið muni slaka á þessum meginreglum sem það nú fer eftir, enda eru ekki orðin nein raunveruleg skil í milli þettbýlisbyggðanna allt frá Mosfellsbæ °g hér suður fyrir Hafnarfjörð. Þetta er allt að verða eitt svæði og því má ekki hanga lengur í einhverjum "Pnnsípum" og kotungshugsanagangi. Ekki hefur þess heldur orðið vart að aldraðir Reykvíkingar setji fyrir sig að rara á Hrafnistu í Hafnarfirði og vilja margir fremur vera þar en á Hrafnistu í Reykjavík. Þar ber margt til, oft ættingjatengsl, þótt vegalengdir hafi ekki lengur mikið að segja á höfuð- borgarsvæðinu." Horft fram á veginn Við munum því eftir sem áður horfa fram á veginn og hugleiða hvert stefnir í málum aldraðra. Við teljum mjög brýnt að þessum málum verði komið í það horf að gamla fólkið geti verið sem lengst heima hjá sér. En veikist það þarf öldrunardeildin á Borgar- spítalanum að geta fært út kvíarnar og hafa fleiri rúm til umráða en nú. Hressist fólk svo að það geti horfið heim á ný er það af hinu góða - en sjái menn fram á langvarandi veikindi þarf að vera rými á hjúkrunarheimili fyrir viðkomandi. Komi upp alvarleg teppa í öldrunarlækningaþjónustu Borgarspítalans munu öll rúm fyllast og fólk ekki komast lengra. Þá mun sá aldraði hugsa sem svo: Nú er best að vera ekki lengur að hugsa um að vera í eigin íbúð, heldur reyna að komast sem fyrst á dvalarheimili fyrir aldraða." Þetta skýrir að meðan ekki er betur búið að öldrunarlækningadeild Borgarspítalans en raun er á, blasir við sá vandi sem ekki verður leystur nema með þeim hætti sem ég hef lýst. Þörfin fyrir heimili og sérstaklega hjúkrunarheimili handa öldruðum mun verða sífellt brýnni." Fleiri geta greitt fyrir sig sjálfir Vissulega spyrjum við okkur hvort það form sem við leggjum áherslu á sé hið eina rétta? Er sú stefna rétt að hagsmunaaðilar byggi og ríkið reki eða á ríkið bæði að byggja og reka? Ég held að nú sé að koma upp kynslóð aldraðra sem mun hafa efni á að borga fyrir sig sjálf. Mér er kunnugt um að sá hópur er stór sem mundi taka því fegins hendi ef aðilar stæðu saman að því að byggja vist- og hjúkrunarheim- ili fyrir aldraða og mundu aldraðir standa undir kostnaðinum sjálfir. Þá væru þeir ekki upp á það komnir að Heilbrigðis- og tryggingaráðuneyti gæfi eitthvert framkvæmda- og rekstrarleyfi og þeir yrðu heldur ekki upp á það komnir að gangast undir vistunarmat hjá læknum eða félagsmálastofnun viðkomandi sveit- arfélags. Þeir gætu tekið sína ákvörðun sjálfir án þess að nokkurn annan varðaði um það." Hér með þökkum við Guðmundi Hallvarðssyni fyrir spjallið í von um að þau knýjandi úrlausnarefni sem bíða og hann hefur lýst, hljóti farsælan framgang og Sjómannasamtökin fái lyft enn fleiri Grettistökum landi og lýð til heilla. Atli Magnússon ^vndum 'óLLum ííLnik- um l\ omönnum canaoióúi á hátioííaEQÍ dúvwl splast Pósthólf 50 620 Dalvík Sími 466 1670 Símbréf 466 1833 ^íömannadagsblaðið 11