besta skip sem ég hef verið á, en þar Var ég næstu þrjú árin." Ögri — þriggja ára „frí" á fagtara »Pa vildi svo til að stýrimaðurinn á Sigurði, Brynjólfur Halldórsson, "ar mig á eintal einn daginn og spyr hvort ég vilji ekki koma með sér yfir á nýtt skip. Honum hafði verið boðin Þar skipstjórastaða og var það enn trunaðarmál er þarna var komið sögu. tn skipið var Ögri. Ég sló til og vann sumarið 1972 í landi við að útbúa Veiðarfærin handa skipinu og flaug svo ut til Póllands um haustið að sækja bað. Heim komum við þann 13. Qesember og héldum á veiðar kl. Í4.00 á annan í jólum! tr ekki að orðlengja það að á Ögra var g næstu sjö eða átta árin. En þá tók ég er >,frí.' Ég hugsaði sem svo að korninn væri tími til að breyta til frá |°gveiðunum og fór í þrjú ár á flakk á ulu fragtskipi, Vesturlandinu. En mér 'kaði ekki farmannslífið, líklega vegna Pess hve samgróinn ég var orðinn tog- aralífinu og fiskiríinu. Ég réði mig því a u'tinn skuttogara, Ásgeir, og var þar í ° ar. En þá má segja að orðið hafi ugarfarsbreyting hjá mér - og ég sótti a nÝ um pláss á Ögra. Plássið stóð mér pið og þar var ég allt til þess er ég hætti á sjónum 1988. Fannst mér þá °g komið enda var ég orðinn 65 ára. g gerðist nú vaktmaður hjá andsíma Islands og var þar í fjögur ár °a allt til þess tíma þegar ég var Kinn í fyrsta skipti á ævinni(!) og var æoan sú að ég var orðinn sjötugur." 'gum allt undir einum manni komið " egar ég lít yfir langan sjómsnnaferil n eg að ég hef verið lánsamur og rei orðið fyrir slysi né öðrum áföll- • Pað þakka ég einkum að ég hef Vetið með mjög góðum mönnum og einkum hef ég verið heppinn með skipstjóra. Þeir hafa verið afburðasjó- menn og ég vil lýsa þeirri skoðun minni að við sjómenn eigum allt undir einum manni komið - og hann er skipstjórinn! En það sem veldur mér áhyggjum nú er sú mannafækkun sem blasir við á skipunum, jafnt á fiskiskipunum sem á fragtskipunum. Með slíku móti er ekki hægt að gera sömu kröfur og áður þegar skipin voru full af mönnum. Þá er augljóst að eftir því sem mönn- unum fækkar eykst slysatíðnin. Þegar menn eru farnir að standa í tíma og ótíma, þreyttir og slæptir, dvínar aðgátin - rétt eins og meiri hætta er á að örþreyttur ökumaður lendi í óhappi en sá sem er vel hvíldur." Harður gagnrýnandi og sjálf- sagt oft óvæginn „Það hefur verið um 1970 að ég tók að skipta mér af starfi Sjómannafélagsins af alvöru og líta oftar við á skrifstof- unni, enda börnin þá flest vaxin úr grasi og tómstundir fleiri. Ég var harður gagnrýnandi og sjálfsagt oft óvæginn, sérstaklega meðan Hilmar Jónsson var formaður. En þegar Hilmar hætd og Guðmundur Hall- varðsson tók við breyttist margt og til bóta að mér fannst. Til dæmis byrjaði hann á því að taka starfandi og ferska menn inn í samninganefnd, hlustaði á okkur og lagði sig fram um að kynna sér hvað við vildum. Þessi þróun hefur haldið áfram og æ fleiri starfandi menn, einkum fiskimenn, eru farnir að koma á skrifstofuna og sýna starfinu ósvikinn áhuga. En andrúmsloftið í þjóðfélaginu finn ég að er breytt frá því því sem fyrr var. Nú eru það fyrst og fremst peninga - sjónarmiðin sem ráða ferðinni og fyrir vikið er þjóðfélagið orðið harðara og óvægnara. Um leið hafa félags- sjónarmiðin orðið að víkja. Þá er önnur staðreynd, sem við þurfum þó ekki að kvarta yfir í Sjómannafélagi Reykjavíkur, en sjáum svo víða í þes- sum félagslega geira - og á ég þá við verkalýðsfélögin. I of mörgum þeirra sitja forystumennirnir allt of lengi - þótt ég nefni engin nöfn. Þarna þarf að skipta út og fá nýja menn og fersk- ari. Til dæmis er stór munur á fimm- tugum manni og sjötugum. Hjá okkur er nú kominn ungur og frískur formaður, Jónas Garðarsson, og við væntum okkur mikils af honum og óskum honum gæfu og árangurs í embætti. En það er ekki auðvelt verk að vera bæði vinsæll og halda af einurð á hagsmunamálum okkar sjómanna. Þar er enginn hægðarleikur að sigla í milli skers og báru." Fagna að sem flest sjónarmið komi fram „Eins og fram hefur komið hef ég nú setið í stjórn í fjögur ár og áður í samninganefndum og lengi í trúnaðarmannaráði. Samstarfið hefur verið mjög gott, þótt ekki hafi allir alltaf verið á einu máli. En því ber aðeins að fagna að sem flest sjónarmið komi fram, séu þau borin fram af sanngirni. En alltaf er það meiri- hlutinn sem ræður. Enn ég vil láta það koma fram að ég hef aldrei verið maður Sjómanna- sambandsins. Ég er kominn á það sem margir verkalýðssforingjar hafa sagt: „Nú semjum við heima!" - eins og til dæmis Vestfirðingar hafa gert. Við viljum ekki hafa þetta allt á einni hendi eins og hér í Reykjavík og það held ég að sé af því góða. Því var ég ekki sáttur við stjórn Sjómanna- félagsins þegar það gekk í Sjómanna- sambandið. Þótt forsendur væru breyttar og nýr formaður þá vildi ég meina að þótt það sé að vísu erfitt að standa einn, þá mun sigurinn nást ef félagið allt er einhuga. En að láta marga menn og stóra hópa fjalla um þessi mál er mikið þyngra í vöfum. ^ÍANNADAGSBLADID 41
Beinir tenglar