Sjómannadagsblaðið

						„Það verður

djúpt á ein-

hverjum í

nótt!"

Rætt við Halldór S.

Pétursson um

viðburðaríkan sjó-

mennskuferil

audór S. Pétursson er einn afheiðurs-

ori>um  Sjómannadagsins  og flestum

Jornönnum kunnur ogþá ekki sístþeim

"ataflotanum. Hann er mikill á velli

5  ber enn höfuð og herðar yfir fiesta

enn> enda var hann jafhan stærsti

a°ur í hverri áhöfn á bátum sem hann

ar á fram eftir aldri. Hann er nú 73

a> missti konu sína fyrir fiórum árum

6  oyr á Hrafnistu í Reykjavík. Gaman

að heimsækja Halldór, því hann nýtur

Pins í ríkum mæli og á sér nóg tóm-

Undaefni   —   og gnótt   minninga!

audor er Suðurnesjamaður og þegar

biðjum hann um að rifia upp liðna

íer    ekki    hjá    að    einmitt    á

Urnesjunum hefiist frásögnin.

f;

% er feddur árið 1921 í Hólm-

stskoti í Innri Njarðvík og þar átti ég

, ^a til þrettán ára aldurs, en þá fór

^sjós/'segirHalldór.

°reldrar mínir voru Pétur Magnús-

,       rrá   Hólmfastskoti   og   Katrín

HalIdórsdóttir frá Sauðholti í Holt-

• raðir minn var formaður á þess-

slóðum    og   ég   missti   hann

ernma: Það var eitt sinn að hann

. ^1 í land með 39 stiga hita og auð-

ð var strax náð í lækni sem var

Halldór 13 ára um borð í Keili -fyrsta bát-

num sem hann réði sig á.

Helgi Guðmundsson í Keflavík. Pabbi

spurði hann hvort ekki væri í lagi þótt

hann færi á sjó aftur um kvöldið og

læknirinn svaraði að hann teldi svo

vera — bara ef hann klæddi sig vel.

Og pabbi fór á sjóinn en sté aldrei í

fæturnar eftir það. Hann fékk berkla

upp úr öllu saman og var ég ekki nema

tveggja eða þrigga ára þegar hann dó.

Því ólst ég upp hjá afa mínum og

ömmu sem voru orðin roskin þegar

þetta var, en þau hétu Magnús

Magnússon og Benía Ulugadóttir. Þau

höfðu nokkurn búskap sem oftast var

tvær kýr og einar tuttugu eða þrjátíu

kindur. Svo var auðvitað róið á

grásleppu á vorin, og á vetrum fór afi

við annan mann á sjó með net. Þótt

þeir reru ekki á nema fjögurra manna

fari komu þeir iðulega með fullan bát

að landi dag eftir dag úr fjórum

netum. Það var enda mok af fiski

þarna þegar ég var strákur."

Nokkrar æskuminningar

„Ég man að eitt sinn fór ég með þeim

inn á Vogavík. Netin lágu mjög

grunnt og þegar ég leit út fyrir borð-

stokkinn sá ég þessi ógrynni af fiski

sem allur sneri sporðinum upp. Ég

vildi fá að renna færi, en þeir gömlu

mennirnir sögðu að það þýddi ekkert.

Þá fór ég að grenja svo það var látið

eftir mér að renna færinu. En það var

eins og þeir sögðu: Fiskurinn sem

sakkan lenti á hljóp frá en hinir

hreyfðu sig ekki. Þetta hlýtur að hafa

verið einhver hvíldartími hjá þeim.

Ekki var Innri Njarðvík fjölmenn

byggð á mínum bernskuárum, líklega

einir tíu eða tólf bæir. Húsakynnin

voru einn baðstofumyndaður skáli og

svo eitt útherbergi sem ætlað var fyrir

gesti og slíkt. Já, það var gestkvæmt

hjá okkur - kunnuga sem ókunnuga

bar að garði og svo áttu þau fiölda

barna, afi og amma, sem oft litu við

ásamt barnabörnum og barnabarna-

börnum. Alltaf virtist vera nóg hús-

rými hversu margir sem komu.

En ég átti góða æsku og afi og amma

voru mér allt. Þau önduðust háöldruð

og með aðeins fárra daga millibili. Því

vildi það þannig til að ég gat verið við

útför þeirra beggja í senn, því það var

aðeins ein athöfn. Þá var ég á

Helgafellinu og átti eitthvert frí."

Halldór umfertugt á árunum sem hann var

á Helgafellinu. Myndin er tekin í Noregi.

~-^ANNADAGSBLAÐIÐ

43