Eins og slegið væri með s'eggju í skipsbotninn >.Uettifoss var stærsta og nýjasta skip tlrnskipafélagsins, smíðaður í Fred- erikshavn árið 1930 og 1564 lestir að st£rð. Gæfa hafði fylgt skipinu og «aiði áhöfn þess meðal annars bjargað ahöfnum tveggja skipa. í mars 1932 harði hann bjargað áhöfn þýska togar- ns Liibeck úr sjávarháska og var áriöfnin heiðruð af Hindenburg for- seta fyrir þ^ björgun. n nú voru aðrir tímar og ekki góðs að ænta af hálfu Þjóðverja. Iðulega urðu ^pm í skipalestunum fyrir árásum aíbáta. Ekki get ég sagt að ég hafi séð Petta gerast því árásirnar voru yfirleitt &erðar í myrkri. Hvergi mátti sjást ljós a skipunum og voru meira að segja erstök tjöld dregin fyrir hverjar dyr v° ekki sæist ljósglæta þegar þeim var ^ð upp. Þá voru og hlerar fyrir ° 'um kýraugunum á skipinu. að var óþægileg tilfinning þegar við eyrðum að verið var að kasta djúp- prengjunum, því þá vissum við að fbatar mundu vera í nánd. Eins yrðum við dyninn þegar skip voru otln niður. En það voru allt öðru S1 högg en frá djúpsprengjunum. §ar djúpsprengju var varpað var eins 8 slegið væri með sleggju í botninn á jpinu, en þegar tundurskeyti hæfði skiP voru það miklu dimmari högg." smni Dettifoss í höfn hinsta F' 1 lns °g ég hef vikið að áður var ttiioss í hópi þeirra skipa sem héldu öeuast í síðustu ferðinni að sigling- Unni yfir hafið frá Ameríku lokinni. °an var okkur svo ætlað að sigla til ck Ewe að vanda ásamt tveimur Pum öðrum að mig minnir. Annað rra var Jammassy sem fyrr var ?mnst á. o tninnist þess að þegar við komum I, ryggjunni í Belfast að þessu sinni &u þar við bryggjuna einir sex tundurspillar í tvennu lagi! Höfðu þeir orðið fyrir árás en haldist á floti og náðst að draga þá til hafnar. En ekki get ég sagt að þetta hafi verið upplífgandi sjón! Viðdvölin í Belfast var mjög stutt. Þó löbbuðum við upp í myrkvaða borgina að kvöldi þess 20. febrúar, loftskeytamaðurinn Valdimar Einars- son og ég. Aðeins var ljósglæta utan á sumum húsunum, sem lýsti beint niður á götuna. Við komum á ný til skips um klukkan hálftólf, því ég átti að taka vaktina frá klukkan tólf til fjögur. Ég fór í koju að vakt lokinni og klukkan fimm um nóttina voru festar leystar og lagt úr höfn." Örlaganóttin Hásetar og kyndarar sváfu fremst í skipinu en yfimenn miðskips. Eg svaf einn í klefa miðskips og var í fasta- svefni þegar ég hrekk upp við þetta feiknalega dúndur" Klukkan reyndist eða lenti í sjónum. Því hætti ég við, dreif mig úr buxunum og náði mér í bombugallann,, sem við kölluðum svo og var í neðstu skúffunni undir kojunni: Var það lopapeysa og þykkar vaðmálsbuxur ásamt lopasokkum. Svo lét ég á mig lífbeltið en varð hugsað meðan ég var að festa það á mig hvort ég mundi komast út úr klefanum því skipið var tekið að hallast í bak- borða og hurðin gat hafa fest. En sem betur fór opnaðist hún og meðan ég lýk við að festa á mig beltið er skipinu farið að halla svo mikið að sjór er farinn að flæða yfir þröskuldinn inn í ganginn sem lá niður í vélarrúm. Mér leist varla á blikuna á leiðinni út, því straumurinn var svo sterkur að ég ætlaði ekki að komast út úr dyrunum. Þegar út kom ætlaði straumurinn síðan að bera mig aftur eftir, enda skipið enn á ferð. En ég náði í hand- riðið sem lá meðfram yfirbyggingunni og fikraði mig eftir því þar til ég komst Eimskipið Dettifoss var stærsta og nýjasta skip Eimskipafélagsins. þá vera hálfníu að morgni og við verið í þrjá og hálfan tíma á siglingu. Munum við þá hafa verið komnir um 30 til 40 mílur frá Belfast. Eg dreif mig fram úr, enda var mér þegar ljóst hvað um væri að ræða. Ég ætlaði að drífa mig í fötin og varð fyrst fyrir mér kakhigallinn sem ég hafði verið í og lá á bekknum hjá mér. En svo varð mér ljóst að þetta væri ómögulegur búningur ef til þess kæmi að ég yrði að hrekjast á báti eða í fleka aftur að stiganum upp á bátadekkið." Lífbáturinn fastur snör handtök Það fyrsta sem ég sé þegar ég kem upp á bátadekkið er Ólafur Tómasson 2. stýrimaður sem er að hamast við að skrúfa út ugluna á aftanverðum líf- bátnum bakborðsmegin. Aftur á móti var enginn við fremri ugluna svo ég hleyp til og ætlaði að skrúfa hana út ^ÖMannadagsbladið 51