" °g lifir enn þann dag í dag! Þá rerum Vlð að hinni en þá var hún horfin og Sast ekki meir. Vorum við nú 13 um D°rð í bátnum. 'Nu tókum við að róa á móti bárunni. ^g hef enn ekki getið þess að stærsti Hekinn á skipinu sem var aftast á því hafði losnað og komist á flot: Yfir á pennan fleka höfðu komist 17 manns °g rerum við því í átt að honum. En pessi fleki var ekki í góðu ástandi og lá Vlð að hann væri að sökkva undan tolkinu. Flekinn var smíðaður utan Urn stáltunnur og sumar voru farnar ryðga það mikið að sjór komst í þær." Fylgdarskipið kemur til bjargar ""w sáum fylgdarskipið, sem var v°pnaður togari, þarna skammt frá og skildum ekki í að þeir skyldu ekki sigla að flekanum og taka fólkið upp. Helst ^ettur mér í hug að ástæðan hafi verið a° þeir hættu sér ekki á sama stað og Vlð höfðum orðið fyrir árásinni. Og Par sem þeir gáfu okkur engan gaum ^att einhverjum í hug að setja upp Seglið á bátnum og halda af stað til Londonderry. En sú tillaga fékk ekki ^'jómgrunn svo við héldum áfram. ^áum við þá að fylgdarskipið er tekið að sigla rólega í átt að flekanum. Tóku Peir alla af flekanum um borð og neldu að því búnu til okkar og tóku °kkar fólk um borð. ar nú haldið með okkur til bæjar sem nernist Stranrear og er utarlega í ^lyde-firðinum. Þar var okkur komið vttr í hermannaskálum og vorum við Par um nóttina. Blessað fólkið þarna Var rnjög hjálplegt og safnaði fatnaði nanda þeim sem verst voru klæddir og aðstoðuðu okkur á alla lund. Daginn ertir var okkur smalað saman upp í rutu 0g haldið með okkur á járn- °rautarstöð og flutti járnbraut okkur 11 Glasgow. Þaðan flutti sama eða °nnur lest okkur síðan til Edinborgar. Edinborg var viðdvölin þó ekki löng, Þann 21. febrúar sl. komu margir þeirra saman sem enn lifa af þeim er af komust í Dettisfossslysinu fyrir 50 árum. Samkoma þeirra var á Hótel Borg og var margs að minnast. ífremri röð eru: Anton Líndal, Baldvin Asgeirsson, Asgeir Magnússon, Ólafur B. Ólafsson, Tryggvi Steingrímsson og Bjarni Arnason. Iaftariröð: Gísli Guðmundsson, GeirJ. Geirsson, Erlendur Jónsson og Davíð S. Jónsson. því senn var farið að undirbúa flutning okkar til Leath, en þar var Brúarfoss staddur og skyldi hann flytja okkur heim." Heim með Brúarfossi „Afgreiðslumaður Eimskip, McArthur, var kominn til Edinborgar að taka á móti okkur og lét hann sér mjög annt um okkur. Við áttum að fara með strætisvagni til Leath, en McArthur gerði sér svo mikið far um að aðstoða okkur að hann fór einar tvær ferðir með skipbrotsmenn í litlum Ford Junior bíl sínum til Leath. Gerði hann það til þess að flýta fyrir flutningnum. Um borð í Brúarfossi var ágæta vel tekið á móti okkur. Allir voru auðvitað peningalausir og allslausir. En okkur voru útvegaðir skömmtunarseðlar og Eimskip fékk okkur gjaldeyri svo við gætum keypt það sem fyrir skömmt- unarseðlana mátti fá, föt sem annað. Gilti það bæði um skipshöfn og far- þega, þótt strangt tekið bæri félaginu aðeins að annast áhafnarmennina, því sendiráðið átti að aðstoða farþega. Ekki man ég hve marga daga við urðum að bíða uns Brúarfoss lagði af stað heim, en þeir voru nokkrir. Heimsiglingin gekk með ágætum og ekki frá neinu minnisstæðu að segja frá henni." Sökk á fimm til átta mínútum „Sem kunnugt er fórust 15 manns í Dettifossslysinu, en 30 björguðust. Flestir þeirra sem fórust höfðu hafst við frammi í skipinu. Menn voru að borða morgunverðinn klukkan hálfníu, því þá voru vaktaskipti og sumir voru að tygja sig til þess að fara aftur í - þeirra á meðal kyndarinn Helgi Laxdal, sem var á leið aftur eftir á sína vakt. Merkilegt er þó að tveir af þeim mönnum sem voru frammi í komust nær óskaddaðir frá þessu. Annar var Kristján Símonarson háseti sem var í efri koju stjórnborðsmegin fremst. Hann komst af heill á húfi. Hinn var Kolbeinn Skúlason kyndari sem var bakborðsmegin í aftasta her- berginu. Hann bjargaðist líka. Urðu þeir þó að klofa yfir spýtnabrak og alls kyns dót, því lúkarinn var ein rúst. Björgun þeirra þótti ganga kraftaverki næst... ^Iömannadagsbladið 53
Beinir tenglar