** I* Guðmundur Úlafsson skipstjóri Horft er um öxl og hugurinn reikar aftur í tímann. Hann nemur staðar við hátíðarhöld Sjómannadagsins í Hafnarfirði. Við setningu hátíðarinnar má heyra kunnuglega rödd, rödd manns sem heftir haft þann starfa í áraraðir að kynna dagskrá hátíðar- innar eða heiðra aldraða sjómenn. Öllum að óvörum hefur sú rödd þagn- að. Guðmundur Ólafsson hefur skilað hlutverki sínu hér á jörðu. Eins og margir hafnfirskir sjómenn var Guðmundur fæddur og uppalinn á Vestfjörðum og átti sínar ættir þangað að rekja. Ungur að aldri hóf hann sjó- mannsstörf þar fyrir vestan. Stundaði hann þar sjómennsku uns leið hans lá suður til náms í Stýrimannaskólanum í Reykjavík. Hann útskrifaðist þaðan vorið 1947. Stuttu síðar flyst hann til Hafnarfjarðar. Hann ræðst þar á tog- ara. Hann er á togurum næstu tíu árin, m.a. Röðli og Surprise. Árið 1959 ræðst hann sem stýrimaður á m.s. Guðmund Þórðarson RE á síld- veiðar. Skipstjóri þar var Haraldur Minning Guðmundur Olafsson skipstjóri Fæddur 7. nóvember 1921 - dáinn 2. janúar 1995 Ágústsson, frægur aflamaður. Mín fyrstu kynni af Guðmundi voru þar. Ég var beðinn að leysa af sem stýri- maður tvo túra, annan túrinn undir skipstjórn Haraldar, en hinn túrinn undir stjórn Guðmundar. Hér var um að ræða frumraun Guðmundar sem skipstjóra á síldveiðum. I stuttu máli má segja að allt hafi gengið vel og afli góður. Þóttu mér tök Guðmundar við að kasta nótinni aðdáunarverð, æðru- leysið og öryggið eins og hér væri um þaulvanan mann að ræða. Það var því ekki að undra að hann réðist fljótlega til skipstjórnar á síldveiðiskip, fyrst á ms. Garðar og síðar á ms. Gróttu RE. Okkar kynni héldust upp frá því. Áttum við oft samskipti í gegnum tal- stöðina. Þegar Guðmundur var á fimmtugs- aldri gripu örlögin inn í hans starf. Veikindi ollu því að hann varð að fara í land. Við áttum oft tal saman eftir að hann var kominn í land. Kom þá oft fram í tali hans að hann var ósáttur við sitt hlutskipti, var hugur hans allur við sjósókn og aflabrögð. Á árinu 1983 var óskað eftir því að undirritaður byði sig fram til for- manns hjá Skipstjóra- og stýrimanna- félaginu Kára. I framhaldi af því leitaði ég eftir því við Guðmund að hann tæki að sér gjaldkerastöðu félagsins. Var það auðsótt mál. Kára hafði hlotnast þar góður starfs- kraftur, sem vildi veg félagsins sem mestan og starfaði af öllum krafti í samræmi við það. Hann var fulltrúi félagsins í Sjómannadagsráði. Auk þess innti hann af hendi fjölda verka fyrir félagið. Eins og áður er getið starfað1 Guðmundur ötullega að Sjómanna- deginum. Árið 1991 snerist þ° hlutverk hans við er hann tók Við heiðursmerki dagsins. Var hann vel aö því kominn. Fyrir hönd félaga í Kára færi e§ honum okkar bestu þakkir. Er við kveðjum góðan félaga færun1 við eiginkonu hans, börnum og barna- börnum, sem og öðrum aðstand' endum okkar innilegustu samúðar' kveðjur. Guð veiti ykkur styrk. Minning um mætan mann verður lengi í minni höfð. F.h. Skipstjóra- og stýrimannafélagsinS Kdra, Hafrarfirði Ingvi R. Einarsson 80 SJÓMANNADAGSBLAgl^