»suðrið" og stóru klessuna." En það ar eins og Jörundi yrði allt að láni W því. "Helgistund" um borð hjá Jörundi 'nhverju sinni er sagt að Jörundur an verið í miklum hákarli um Paskana. Það var þá siður á mörgum akarlaskipum að menn hefðu með er guðsorðabækur, og vildi Jörundur ta lesa lesturinn á páskadaginn. eðrið var ósköp gott og skipaði J°rundur svo fyrir að allir gætu hlust- a lesturinn það tæki ekki svo n8an tíma og gætu menn verið við ^ðinn fyrir því. ar nú valinn til þess rómsterkur karl Iesa í Jónsbók. Hreiðraði hann um § a káetukappanum og kyrjar síðan Pp með mestu andagt, en allir krupu rnöfðaðir við vaðinn á meðan. rram í lesturinn kom gerðust sumir P°linmóðir að hanga í vaðnum, ndu þeir að gráni" var farinn að &a ! Hafði Törundur bá ekki eirð í iengur en skipaði hásetunum að . a að draga. Herðir nú karlinn sig rrrramt að lesa alveg eins og hann gulega getur; en þegar hákarlarnir u að kom upp að bátssíðunni fór uur að fara út um þúfur með 'rtektina og lesturinn. j' ' nróið mitt og hróið mitt!" kallaði , undur það verður að bera í ^°n. hróið mitt!" ' l skyldum vér þá ekki allshugar eRnir Ts ¦ ° [ veröa, syndugir ormar, sem : i Urtl dauðans menn, hefði Drottinn ' upprisið oss til réttlætis...,, Haltu . Vlð gotið strákur!"..."Ver erum , a°u með Kristi fyrir skírnina til aUoans"... Vertu fljótur, Páll, og u i drepmn! ...Vér vitum ekki hve -§ vor endurlausn er, eður nær riQr þá höldum hátíðina ekki í hinu gamla súrdegi illskunnar og prettvísinnar, heldur í ósýrðu brauði hreinlyndisins og sannleikans." (1. Kon. 5) ...Haltu við! Lifrin er að detta í sjóinnL.Tunnuhákarl!"... hróp og köll um allt skipið og busl í hákörlum við borðið. En yfir allt kyrjar karlinn : Amen! Og lestrinum er lokið. I ofviðri vestur fyrir Horn Eins og kunnugt er átti Jörundur í Hrísey skip það er Hermóður" hét. Lét Jörundur smíða þennan opna J*8 ' Ur5engilsins lúður kveður við í I Jum himins, og þar vort páska- arnh V ¦ r ¦ r, r > ' JM:istur, er rynr oss íorntærður, Hákarlakrókur og hákarlasókn. dall" og hélt honum út í margar vertíðir til hákarlaveiða frá Grenivík, en Jörundur átti þá heimilisfang í Höfðahverfi. Jörundur aflaði manna mest og hirti mikinn hákarl, enda dró hann til sín í skiprúm valda hákarlamenn á meðan hann var formaður. Árið 1874 lét Jörundur breyta Hermóði" sínum, lét þá smíða hann upp og gera hann að þilskipi. Bar það þá við á útmánuðum að mörg hákarlaskip sigldu út af Eyjafirði, og tóku þau stefnuna vestur og fram á Skagagrunn. Getur nú ekki um ferð þessara skipa að öðru leyti en því að þau lögðust öll við hákarl hingað og þangað á grunninu. Ber nú ekkert til tíðinda fyrr en allt í einu að veður tók að breytast og geng- ur hann þá að með öskrandi stórhríð og mikið veður. Sáu þá hákarlamenn sér ekki annað fært en að losa um stjóra og leita lands í hríðinni. Lögðu menn skipin við í garðinn," - upp á Siglufjörð og inn á Eyjafjörð - allir nema Jörundur. O, jæja, hróin mín og hróin mín," sagði hann þegar búið var að vinda inn stjórafærið og útbúa Hermóð" til ferðar í hríðinni. O-ja, hróin mín o - það er best að við snúum rassinum í veðrið." Með þessu átti hann við að hann slægi skipi sínu undan veðrinu, og hélt hann alla leið vestur fyrir Hornstrandir og svo inn á Isafjörð. Urðu allir hásetar Jörundar forviða yfir þessu uppátæki svo snemma vetrar. Liggur Jörundur nú inni á ísafirði í marga daga og skipar þar í land þeirri lifur sem hann var búinn að fá. Fréttir hann ekkert til hinna hákarlaskipanna í langan tíma; og rekur nú hafís upp að Horni og fyllir allan Húnaflóa og Skagafjörð. Segir ekkert af hákarlaskipunum annað en það að þau náðu öll landi í garðinum. Urðu þau innilukt af ís og komst ekkert þeirra út af Eyjafirði fyrr en komið var fram á sumar. Mesta brennivínseyðsla í hákarlalegum Enginn spurði neitt til Jörundar við Eyjafjörð í langan tíma og töldu allir hann af. - En það er af Jörundi að segja að hann hélt skipi sínu út í hákarl eftir sem áður þar frá ísafirði. Eftir að ísinn tók að reka austur með landi rýmkaði meira og meira til á hákarlamiðunum þar vestur frá. Tók Jörundur hverja hleðsluna á fætur annarri af hákarlslifur vestur og fram af Isafjarðardjúpi einhvers staðar ^NADAGSBLADIÐ 87