Því hann hafðijafhan, hákarlinn, hugleittþað vel og rökum metið, hvort ginnandi, hráa hrossaketið hollt mundijyrir skoltinn sinn. En aldrei gat hann þó á sér setið, — °g upp var hann boðinn velkominn. Ogþar voru jyrir fálmlaus tök: farar hendur með brýnda hnífa knálega tóku' að krytja ogstýfa, pví kák við hákarla er dauðasök, ~~ skoltarnir áþeim hvergi hlífa höndum sem eiga viðþá mök. E>vöíin var kbld ogþurrlegþar; þarna var allt að viku setið. Mikið stritað, en minna étið, en minnsturþó jafhan svefhinn var, því eins ogþú narri getur getið, gustaðiþar um rekkjurnar. Kaldari hefég hvergifrétt kafalds heldimmar vetrarnatur. Stormar ískruðu' og agisdatur öðru hverjuþeim sendu skvett; þar höfðu áþví mestu mœtur 1 myrkrinu' að takaþangað sprett. &n hvernig sem gekk sú glíma við grályndar bylgjur, storm ogfleira, þar skyldi enginn aðru heyra, eða kvörtun um svefnleysið. — Þaðflaut ósvikinn dropi afdreyra dáðrakkra feðra umþessi mið. Loks, þegar rauk og reiddist sjór, — risu við borðin hrannir stríðar, steðjuðu að norðan hörkuhríðar, þá hentaði ei neinum dorg ogslór. Oft mdttiþá ei sigla síðar, svo var hinn krappi vegur mjór. Stirð vóru ennþd Ægishót, áður en lyki sjóferðinni: kaffkrðum loks í lendingunni lamdiþeim brim við fjörugrjót, — gafþei™ til menja skeinu d skinni skrdmu' d vanga og bláanfát. En eins ogþeim kami ekkert við Ægis spark, eða stormsins Levi, einhuga nœr sem afturgafi atluðuþeir d sömu mið. Þetta varþeirra iðju' ogavi óumbreytanlegt lögmdlið. Kunniðþið við að kalla „svín " kappana' er lentu í svonaþófi, þóttþeir um kvöldið kysstu í hófi kvenfólk og drykkju brennivín, þegar úr brims og kafaldskófi komu þeir snöggvast heim til sín? Fdtakt höjðuþeir vaknað við, er vissu þeir jyrst afþessu lífi, og örbirgð í ströngu striti og „kífi" stóðþeim flestóílum trútt við hlið. Keimlíkust voru kargaþýfi kjörþeirra margra'og avisvið. Enþarna var ófalskt íslenskt blóð, orka ígeði' og seigar taugar. Hörkufrostin og hrannalaugar hömruðu' í skapið dýran móð. — Orpnir voruþeim engir haugar, enyfir þeim logar hróðrarglóð. Jakob Thorarensen HÖMANNADAGSBLAÐIÐ 89
Beinir tenglar