tn svo fengum við skeyti um að okkur D£ri að landa á ákveðnum degi og 'ógðum við þegar af stað til Englands. tn þegar við komum að Hvarfi 'endum við í ofsaveðri og var mjög slærnur sjór. Skipið var dekkhlaðið og þungt í sjó og man ég eftir því að veðrið og sjórinn stóð skáhallt afan á °kkur. Voru átökin það mikil þegar sJ°rinn skall aftan á skipinu að stýrinu s'° út, en við vorum með raf- ^agnsstýri. Hef ég aldrei heyrt þess §etið að slíkt hafi gerst og þegar ég hafði samband við vélstjórann kom í 'jós að það var farið öryggi. Tók sinn tlrna að laga þetta og vorum við stjórnlausir á meðan. Það var ekki Pægilegt, því slíkt var veðrið að ekki Varð farið milli lúkars og brúar. petta veður stóð í rúman sólarhring og náðum við Neptúnus báðir til ^nglands og seldi Neptúnus fyrir rúm ]3000 pund, en við fyrir rúm 14000 Pund. "Hann liggur fallega núna!" ^eð Mars var e'g aðeins um eitt ár.Eg lafði tekið við skipinu um haustið og ar það vegna þess að skipstjórinn sem vHr var hafði lent í einhverjum Utlstöðum við Tryggva og fór í land. &n þegar kemur fram yfir áramót fæ e§ bréf frá Friðþjófi Jóhannessyni á atreksfirði og biður hann mig að taka '" Olafi Jóhannessyni sem var alveg Xr togari. Hann gyllti þetta mjög vHr mér í bréfinu og hét að ég skyldi embýlishús og góðar viðtökur í Vlvetna. I barnaskap mínum sýndi ég fá h tyggva Ófeigssyni þetta bréf, sem ég elcki hefði átt að gera. Minnti ég hann að ég væri lausráðinn hjá honum og 'Wi því taka Ólaf. En þá svarar ^yggvi: „Þú ferð ekkert frá mér," og 1*' I k ég svarið sem svo að þar með væri re festráðinn. n þegar við erum að fiska við ra2nland um sumarið og komum eirn með fullt skip stendur Tryggvi á bryggjunni og segir um leið við hitt- umst og lítur á skipið: „Ja, hann liggur fallega núna!" og átti auðvitað við að skipið væri vel hlaðið. Svo þegir hann drykklanga stund og segir síðan: „En nú verð ég að segja þér upp."... „Jæja," segi ég og verð alveg hvumsa. „Já, ég verð að taka hann Þorstein aftur. Hann er búinn að biðja mig svo mikið um plássið." Svo fór um sjóferð þá og get ég ekki annað sagt en að viðskipti okkar Tryggva hafi verið svona „upp og ofan" að ekki sé fastar að orði kveðið. Minntist ég þá með nokkurri beiskju boðs Friðjófs Jóhannessonar nokkru áður, en þar var þá auðvitað búið að ráða annan skipstjóra. af stýrimaður og skipstjóri í 20 ár — og fannst að nú væri nóg komið. Ég fór að vísu marga túra sem afleysinga- skipstjóri eftir þetta, en það er önnur saga. Ekki endist ég til að telja upp öll þau skip sem koma við þann þátt sjó- mennskuferils míns. Mér hafði líkað vel að búa á Siglufirði, en nú voru börnin komin á þann aldur að þau þurftu að heiman í skóla og varð það úr að fjölskyldan fluttist til Reykjavíkur árið 1958. Tollvörður í 23 ár „Ég skipti nú algerlega um starfsvettvang, því ég fór að vinna hjá Tollgæslunni sem tollvörður. Þar vann ég það sem eftir var starfsferils míns Gísli ogAðalheiður Halldórsdóttir kona hans. (Ljósm. Sjómannadagsbl./Bjórn Pálsson) Árin á Siglufirði Eftir þessi óvæntu lok skipstjórnar minnar á Marsinum tók ég við tog- aranum Elliða sem gerður var út frá Siglufirði. Útgerðarmaðurinn var Sigurður Jónsson og ég hafði alltaf afbragðs mannskap. Ferill minn sem skipstjóra á Elliða varð líka nokkuð langur eða fimm ár og þegar ég gekk frá borði síðasta sinni var saga mín sem togaraskipstjóra öll. Ég var orðinn 47 ára og hafði verið 37 ár á sjó — þar eða í 23 ár alls. Ég var 73 ára þegar ég hætti. Eg hafði þá átt við vanheilsu að stríða um skeið þar sem ég féll úr stiga 67 ára og mátti heita lamaður lengi vel. Þessa slyss ber ég enn merki. Kom í ljós að ég átti góða húsbændur hjá Tollgæslunni því þeir hvöttu mig til að snúa aftur til starfa sem ég gerði sex mánuðum eftir slysið og vann eftir það talsvert fram yfir þann aldur þegar ég hefði átt að vera hættur. Þegar ég lít til baka tel ég mig hafa verið heppinn skipstjóra, því aldrei -JÖ^ANNADAGSBLADIÐ 93
Beinir tenglar