Sjómannadagsblaðið

						að aldri, get jeg orðið sjóliðsforingi af seckond gráðu.

Þar með gaf hann ýmsar upplýsingar og skýrslu um

upptöku í skólann og skrifaði upp fyrir mig ýmsar

leiðbeiningar og ráðlagði mjer að fara og tala við her-

málaráðuneytið danska. Síðan kvaddi hann mig með

handabandi og sagði að það gleddi sig ef jeg gæti komið

í skólann.

En þetta gladdi mig ekkert þegar jeg hugsaði til þess að

jeg yrði að læra í tvö ár undir skólann og kosta mig hjer

í Kaupmannhöfn, því jeg vissi að á því hefði jeg engin

efni.

Svo í þeirri von að berjast til þess síðasta fór jeg til sendi-

herrans og sagði honum mínar farir ekki sljettar, það

þyrfti meiri lærdóm til að komast inn í skólann en jeg

hefði sjálfur haldið og sagði frá því sem hefði farið fram

milli mín og flotaforingjans og spurði um leið hvort jeg

gæti fengið lánaðar 3000 kr. hjá ríkinu gegn sæmilegum

rentum og léttum borgunarskilmálum eftir 6 ár. Sagði

hann að slíkt gæti jeg ekki fengið í hasti. Fyrst hefði ríkið

litlum peningum úr að dreifa og svo yrði slík krafa að

fara í gegnum þingið og myndi jeg ekki geta fengið það

fyrr en seint í vetur og þá væri veturinn orðinn eyði-

lagður fyrir mig. Svo sagði hann að 3000 kr. myndi verða

langtum of lítið fyrir mig og tók til dæmis háskóla-

stúdentana sem fengju 100 kr. styrk á hverjum mánuði

og sagði að sjer þætti það ekki voða mikið þótt jeg færi

með 6000 kr. í þessi tvö ár. Enda er gengismunurinn

voða mikill, hjer er íslensk króna á 70-80 aura og þó er

allt jafn dýrt og ef ekki dýrara en á Islandi.

Sendiherrann gaf mjer tvö ráð, annað að bíða þangað til

í lok nóvember að forsætisráðherrann kæmi út og tala

um þetta við hann, en um leið sagði hann að þetta ráð

væri verra, fyrst vegna þess að forsætisráðherrann gæti

ekki og kannske vildi ekki ráða þessu einn og þá væri jeg

búinn að bíða til einskis og búinn að eyða þeim aurum

sem jeg hefði og gæti þá ekki komist upp. Hitt ráðið

sagði hann að væri betra, að jeg flýtti mjer upp til íslands

og talaði sjálfur við stjórnarráðið, og sagði hann að það

hefði bestu áhrifin ef þeir sæu mig sjálfir, heldur en ef

þeir fengju hvítan pappír með einhverjum stöfum á og

að það gæti vel verið að þeir vildu kosta mig til náms, því

ríkið þyrfti bráðum á svona mönnum að halda.

Svo nú eftir að vera búinn að eyða öllum mínum

peningum í þetta verð jeg að sigla upp til Islands til að

fara að kljást við þá í Reykjavík, en hvað á að gera ef

maður hefur sett sjer eitthvert takmark, þá verður maður

að reyna hvað sem er til að keppa að því, þá hefur maður

ekki sjálfum sjer um að kenna. Til að vera ekki alveg

peningalaus þegar jeg kem upp ætla jeg að fá á að vinna

mig upp á á einhverju skipinu og helst að fá pláss á ein-

hverju af skipum þeim sem ganga upp til Islands. Mjer

þætti vænt um ef þú gætir fengið Halldór til að ráða ekki

fastan mann í staðinn fyrir mig þangað til jeg kem, því

jeg þarf að vera uppi þangað til í maí í vor ef að þingið

verður gott við mig og jeg geti farið að læra þá. Skilaðu

kærri kveðju til Björns og systkina minna. Þinn einlægur

sonur

Henry A. Hálfdánarson

Es.: Mundu eftir happdrættismiðunum sem á að draga

um í nóv. Þeir eru í kommóðunni. H.

Skoðun og viðgerðir gúmmíbáta allt árið

Önnumst einnig viðgerðir á flot- og

björgunarbúningum.

GÚMMÍBÁTAÞJÓNUSTAN

Eyjarslóð 9 • Örfirisey

Sími: 551 4010

104

SJÓMANNADAGSBLAglE