Hann ætlar að sigla nálægt í okkur þessi!" Frásögn Guðmundar Pálssonar vélstjóra af því er togarinn Kingston Pearl frá Hull sigldi niður ^élbátinn Súgfirðing ÍS-150 aðfaranótt 12. janúar 1955 ¥°la kvöldsþann ll.janúar 1955 kom Ve<-báturinn Súgfirðingur IS-150 að andi úr róðri. Að vanda var viðstaðan stutt, aðeins tveir til þrír tímar, því Pegar búið var að landa og taka lnubala um borð var haldið út á ný. 'skirí hafði verið ágætt það sem afvar Veníð og skipverjar höfðu enga ástðu lt að ætla að róðurinn sem hófst a"faranótt þess 12. janúar yrði d neinn att frábrugðinn þeim fyrri. En þaðfór a aðra leið, og þeir sem komust lífi að andi aftur gleymdu aldrei þeim e(ftngum sem yfir þá dundu í nótt og ríðarveðri úti á Barðagrunni. Þar beið ^pshafiiarinnar hörð raun. u eru 40 ár liðin fráþessum atburði og Jannst ritstjóra Sjómannadagsblaðsins *ki úr vegi að birta hér viðtalsem hann tti fyrir i£ árum vi$ Guðmund alsson vélstjóra. Guðmundur var á uSfrrðingi í hinstu fór hans og rifiar er upp minningar sínar frá þessari rfaganótt. Sögumaður okkar fæddist á Isafirði þann 7.4.1924 en lést í ^ykjavík þann 12.9. 1987. Vertíðina á undan hafði ég verið með Kristjáni Ibsen á mótorbátnum Hallvarði og ætlaði ég raunar að verða áfram á honum, en ýmis atvik urðu til þess að af því gat ekki orðið" sagði Guðmundur Pálsson. Ég fór á síld sumarið 1954 og byrjaði að byggja á Suðureyri um svipað leyti. En eins og gengur dróst meir að koma húsinu upp en ég hafði ráðgert, og það varð til þess að ég gat ekki byrjað strax á bát- num. Eflaust hefði ég getað fengið þetta gamla pláss mitt hefði ég gengið eftir því, en ég kunni illa við það: Kristján hafi ráðið sér nýjan vélstjóra og ég vildi ekki bola manninum úr starfinu." Súgfirðingur Súgfirðingur kom til Suðureyrar þetta haust, þá alveg nýr, en hann var smíðaður hjá Landsmiðjunni og afhentur í nóvember 1954. Hallvarður hafði verið fyrsti báturinn sem hér var smíðaður eftir stríð en næstir komu þessir Landsmiðjubátar: Trausti frá Súðavík, Barði frá Flateyri - og Súgfirðingur. Súgfirðingur var 40 lestir með 240 ha. Caterpillarvél, og nú var tekið til við að ráða á hann mannskap. Guðmundur Pálsson vélstjóri: Eggerði mér Ijóst að ég kynni að lenda undir botninum á togaranum... " (Ljósm. Tryggvi Þormóðsson) Sem fyrr segir var ég hálfpartinn á lausu og af þeim sökum kom skip- stjórinn á Súgfirðingi að máli við mig og falaðist eftir að ég kæmi til sín sem vélstjóri. Ég færðist lengi undan, bæði af því að ekki var enn útséð um pláss- ið á Hallvarði og svo vegna anna minna við húsið. En eitt sinn þegar Gísli skipstjóri er að ámálga þetta ákveð ég að láta undan og lofa að koma... En um leið og ég hef sleppt orðinu við hann finn ég að ég verð gripinn af undarlegri ónotatilfinningu sem mér líður seint úr minni. Það var eins og kuldahrollur eða fiðringur, og hvort sem menn trúa þessu eða ekki var ég gagntekinn af þessu allan þann tíma sem ég var á bátnum." Ég held að eitthvað komi fyrir" í áhöfn Súgfirðings voru auk mín þeir Gísli Guðmundsson skipstjóri, Hörður Jóhannesson stýrimaður, Rafn Ragnarsson annar vélstjóri og Magnús Ingvarsson háseti. Við stunduðum landróðra - komum að á kvöldin og héldum út að nýju eftir um það bil þriggja tíma stopp. Fiskirí hafði verið ágætt á línunni þarna um haustið en við rerum ^ÖMannadagsbladið 109