Ragnar Kristjánsson vélstjóri skýrði fyrir okkur aðstður í vélarrúmi bátsins. öllum helstu siglingatækjum, þar á meðal GBS-staðsetningartæki, og hægt er að sjósetja hann og taka um borð í talsvert vondu veðri. Báturinn heitir Siggi Guðjóns" og er skírður í höfuðið á félaga okkar sem hér er staddur - Sigurði Guðjónssyni. Hann var formaður Sigurvonar í 25 ár, eða frá 1966-1991. Við af honum tók Sigtryggur Pálsson, en nú er sonur Sigurðar, Guðjón Ingi, formaður sveitarinnar." Örugg þjálfun áhafnar Frá byrjun hefur mikið verið lagt upp úr þjálfun áhafnarinnar, sem vissulega bjó þó yfir mjög mikilli reynslu eftir veruna á Sæbjörginni. Þegar báturinn kom fyrst komu hingað tveir Þjóðverjar, skipstjóri og vélstjóri, og héldu þeir námskeið í öllu því sem snertir bátinn og búnað hans. Þá hafa menn héðan verið sendir til Stonehaven og Isle of Wight í Bretlandi þar sem þeir voru þjálfaðir í meðferð björgunarbáta hjá Breska björgunarfélaginu. Við höldum og reglulegar æfingar og tökum nýliða með okkur í túra sem aukamenn og kennum þeim handbrögðin. Þannig teljum við að þeir fái bestu æfinguna. Þjálfunin verður til þess að mann- skapurinn er mjög fljótur að bregðast við. I tvö skipti í röð liðu til dæmis ekki nema fimmtán mínútur frá því er ^r i±j n^ e ' I efri brúnni standa þeir hér talið frá vin- stri: Sigurður Guðjónsson, Ragnar Kristjánsson og Arni Sigurpálsson. kalltækið pípti á okkur heima þar til við vorum komnir af stað frá bryggju. Við reynum að vera ávallt fimm í áhöfn, en sex menn eru með kalltæki svo alltaf er einn upp á að hlaupa. Sé um sjúkraflutninga að ræða kemur sjúkraliði með að auki. Héðan frá Sigurvon í Sandgerði hafa menn farið til ýmissa staða úti um land á vegum SVFI og þjálfað félaga í öðrum sveitum í meðferð björgunar- báta. Hefur Sveinn Einarsson stýri- maður okkar farið flestar slíkar ferðir ásamt Guðmundi Ólafssyni. Teljum við að nú sé hér um borð það þjálfaður mannskapur að honum megi treysta við hvaða aðstæður sem er, enda verður svo að vera." Reiðubúnir að fara út meðan fært er út úr innsiglingunni Varlaþarf að takafram að Hannes Þ. Hafstein er óskaplega mikil framför frá gamla bátnum, því nú treystum við okkur út í hvaða veður sem er - svo lengi sem fært er út úr innsiglingunni hér. Báturinn fór í 30 útköll árið 1993, 27 útköll árið 1994 og á þessu ári hafa komið 7 útköll þegar þetta er talað. Utköllin eru af mjög ólíku tagi - þjónusta við skip, dráttur í land og köfun til þess að skera úr skrúfu. Þannig má segja að þetta séu björgun- ar- og þjónustuferðir, en við höfum 4 i j -4f 1*«*| *^«5i^*^3Be* ^^^M^H Hér liggur biturinn við bryggjuna seffl sérstaklega var byggð fyrir hann og senri mun verða stkkuð. Hún mun notast ýmsum minni bátum einnig. (Ljósrn- Sjómannadagsbl./AM) dregið allt frá minnstu trillum upp * stærstu loðnuskip flotans, svo sem Sigurð VE. Hann hafði fengið nótina í skrúfuna og þar sem ekki var hægt að kafa vegna veðurs drógum við hann suður fyrir Reykjanes. Eitt sinn vorum við kallaðir út vegna flugvélar sem var að verða eldsneytislaus, og þá má geta um að í október sl. björguðum við bátJ sem leki hafði komist að. Við dældum úr honum og drógum hann tw Hafnarfjarðar, en hér eru fyrir hendi dælur sem flytja má um borð í skip- Enn höfum við brunaslöngur og brunadælur, en á þann búnað hefur ekki reynt fram til þessa." Fyrsta ferðin alvarlegs eðlis Blessunarlega höfum við verið svo heppnir að eina mjög alvarlega útkallið var fyrsta ferð bátsins. Þetta gerðist þann 28. apríl 1993 eða aðeins 25 dögum eftir að við fengum skipio- Þar var um að ræða Sæberg AK sem fórst hér úti á Faxaflóa. Þrír af fimm manna áhöfn komust í gúmmj'bát og fann Freyja GK hann og bjargaðJ mönnunum. Við vorum kallaðir ut klukkan 01.20 um nóttina og vorum komnir á slysstað um klukkan 03-00- Þar leituðum við ásamt fleiri skipum fram til hádegis, en því miður fundust þeir tveir sem saknað var ekki. Þess skal þó getið að við höfum fengjð nokkur útköll sem talin voru alvarleg 114 SJÓMANNADAGSBLAÐlP