fyrstu og var full ástæða til að álíta að svo gæti verið. Menn vita sjaldnast hvers vænta má. Lengstu ferð okkar fórum við alla leið lorður að Látrabjargi en þar hafði °átur fengið í skrúfuna. Alda var það rtT.ikil á þeim stað þar sem við komum að bátnum að ekki var hægt að kafa og drógum við hann upp undir bjargið til Pess að komast í skjól. Eftir það gekk aUt vel. Þá sem oftar kom í ljós hve sá dráttarkraftur sem báturinn hefur er ^nikilvægur. ^ið njótum aðstoðar tveggja atvinnu- ^afara. Annar þeirra, Steinþór Gunn- arsson, er búsettur hér í Sandgerði en ¦'inn, Gunnar Jóhannsson, er úr Grindavík. Þeir eru báðir innan ^lysavamafélagsins. Þá hefur þriðji ^afarinn, Sigurður Vilhjálmsson úr Garðinum einnig aðstoðað okkur. Hér er um borð búnaður til að hlaða kúta vrir kafara og hefur Hannes Þ. "afstein verið notaður sem nokkurs konar miðstöð fyrir kafara í leit." Þorsteinn bíður endur- bygg'ngar „Hannes Þ. Hafstein er fimmti björg- unarbáturinn sem Sigurvon hefur haft til umráða: Þann fyrsta fékk sveitin árið 1929 og hét sá bátur Þorsteinn - opinn seglbátur. Næstur kom opinn vélbátur, Oddur V. Gíslason til sög- unnar árið 1945. Á eftir Oddi, eða árið 1967, kom slöngubátur, Sigur- von, sem er enn við lýði. Fjórði báturinn var Sæbjörgin sem áður er minnst á. Hún fór til Patreksfjarðar eftir komu Hannesar Þ. Hafstein og ber nafinið Farsæll þar vestra. Við viljum geta þess að elsta björg- unarbátinn okkar, Þorstein, eigum við til enn. Hann hafði verið færður til Reykjavíkur árið 1945, þar sem settar voru í hann vélar, og í Reykjavík gegn- di hann áfram hlutverki björgunarbáts - eða allt þar til Gísli J. Johnsen kom sem okkur minnir að hafi verið 1956. Eftir það lenti báturinn á nokkrum o. 'gurður Guðjónsson við borðstokkinn á elsta björgunarbátnum, Þorsteini, sem verið er að ndurbyggja ogfæra til upprunalegs horfs. Þorsteinn var byggður í London fyrir árið 1918. 'iann er35fetá lengd, 8.5fetá breiddáogá.l fetádýpt. Hann er byggður úr klettálmviði, '* °g Hondouras-mahogní. Nú stendur einnig yfir endurbygging á skýlinu sem hann er ^ymduri. þvælingi, en okkur tókst að hafa uppi á honum og geymum hann nú í gömlu björgunarstöðinni sem var reist 1929. Þessi björgunarstöð er sú elsta á Islandi að björgunarstöðinni í Vest- mannaeyjum einni undanskilinni. Þar bíður Þorsteinn þess að vera gerður upp og færður í upprunalegt horf. Enn hefur okkur þó miðað hægt við endurbæturnar, enda er hér um dýrt verkefni að ræða, þar sem báturinn er allstór - 35 fet að lengd. Eitt það merkilegasta við hann er sjálft bygg- ingarlagið og eru bátar sem Þorsteinn nú mjög eftirsóttir af þeim sökum. Er okkur ekki kunnugt um nema einn bát sömu gerðar. Hann er í Englandi og var einmitt gerður upp vegna sögugildis byggingarlagsins." Sigurvon elsta björgunardeild SVFÍ „Sem kunnugt er var SVFI stofnað í janúarmánuði 1928 í Reykjavík. Hugmyndin var auðvitað að félagið starfaði um land allt og var fljótlega ráðinn erindreki sem var Jón Bergsveinsson. Var það þegar um vorið 1928 að Jón skrifaði hingað til Sandgerðis og óskaði eftir mönnum sem vildu standa að stofnun félags- deildar hér. Undirtektir urðu sérlega góðar, því 23. júní komu hér saman 75 manns og stofnuðu slysavama- deildina Sigurvon. Fór félögum ört fjölgandi. Er hún fyrsta og þar með elsta deildin innan SVFÍ, þótt fleiri deildir væru stofnaðar síðar á árinu á öðrum stöðum. Mun það hafa hvatt menn til dáða að togarinn Jón forseti hafði strandað við Stafnesið skömmu áður og fórust þá margir menn. í framhaldi af stofnuninni var farið að leita eftir björgunartækjum. Línu- byssa, sem var hálfgerð fallbyssa, var flutt til landsins og er hún enn til og er vel varðveitt. Henni var komið fyrir á Stafnesi, einmitt þar sem Jón forseti strandaði. Skjótlega var hún þó flutt ^ÖMannadagsblaðið 115
Beinir tenglar